Στην Ελλάδα των βιαστικών συμπερασμάτων απομυθοποιήθηκε ακόμη και ο Νίκος Γκάλης. ( ο Γκάλης δεν είχε γίνει μύθος έως τότε ) Σαν σήμερα, πριν από 37 ολόκληρα χρόνια , στις 2 Δεκεμβρίου 1979, κανείς μπορούσε να φανταστεί ότι αυτή η ημέρα θα εξελισσόταν σε ορόσημο του ελληνικού μπάσκετ και φυσικά ότι θα έμπαινε στο σχετικό εορτολόγιο.

2

Παρασκευή

Μερόπη, Μυρόπη
Σολομών, Σολομώντας, Σόλων, Σόλωνας, Σολομωντία, Γκάλης


Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Δουλείας 

Παγκόσμια Ημέρα τριψίματος χεριών και ματιών στο Παλαί ντε Σπορ

Μάρτυρος Μερόπης εν Χίω, Άγιος παιχτούριος της αχάστου και του νικηφόρου σεριού επί ετών απεριορίστων ημών.

Η πρώτη «συνάντηση» του θεού του ελληνικού μπάσκετ με τους… κοινούς θνητούς έγινε ημέρα Κυριακή. Ο πρώτος (εκτός Άρη) άνθρωπος που συνάντησε τον Νίκο Γκάλη ήταν ένας οδοντίατρος καθώς ο «Νικ» είχε έρθει με σπασμένο δόντι, (γκάνγκστερ..) χρειαζόταν ιατρική φροντίδα και κυρίως μια παυσίπονη ένεση λόγω του αφόρητου πόνου.

Στο ντεμπούτο του, ο Νίκος Γκάλης δεν κατάφερε να διαλύσει τους νόμους της ανθρώπινης φύσης. Ο Άρης κέρδισε με 79-78, ο ίδιος (αν και κυριευμένος από το άγχος) σημείωσε 30 πόντους, όμως δέχθηκε εντονότατη κριτική λόγω των πολλών άστοχων προσπαθειών του. (ο τύπος έπαιζε με φρικτούς πόνους στο δόντι , τι΄περίμενες; άλλοι έχουν πονάκια στο δάχτυλο ποδιού και δεν παίζουν καν )

Την επομένη, η εφημερίδα «Θεσσαλονίκη» στάθηκε στον αριθμό των προσπαθειών (που δεν είχατε ξαναδεί ποτέ) που είχε πάρει ο Γκάλης. «Ο Γκάλης το νέο απόκτημα των «κίτρινων» φορτωμένος στην πλάτη του με την πολυσυζητημένη αξία του, ήθελε χθες να αποδείξει και προσπάθησε να τα κάνει όλα μόνος του και αυτό παραλίγο να οδηγήσει σε «πατατράκ» τον Άρη από ένα ομολογουμένως ισάξιο αντίπαλό του τον Ηρακλή», έγραψε. (καθώς το βασικό δεν ήταν η νίκη, αλλά το σου σου )

Ο αριθμός των προσπαθειών του Γκάλη και ο τρόπος λειτουργίας του στο παρκέ είχε ενοχλήσει (σύμφωνα με τον… λαϊκό μύθο) και τους συμπαίκτες του. Ως αρχηγός, ο Βαγγέλης Αλεξανδρής «εξουσιοδοτήθηκε» να του μεταβιβάσει ότι το μπάσκετ είναι ομαδικό άθλημα. Χωρίς να τον προσβάλλει, ο «Τίγρης» του υπενθύμισε ότι… «Νίκο, έχασες πολλά σουτ σήμερα», για να εισπράξει την απάντηση… «πιστεύεις ότι θα τα ξαναχάσω;», αφού του έδειξε και τα σημεία από τα οποία επιχείρησε τις περισσότερες προσπάθειες. (Τίγρη, να εδώ, από εδώ, εδώ εδώ , κορυφή, ζωγραφιστό , και 6-7 από την διαγώνιο, δεν παίζει να τα ξαναχάσω )

Και συνέχιζε… «Ο Γκάλης το πρόσωπο της ημέρας έκανε χθες κατάχρηση προσπαθειών σε σημείο στο δεύτερο ημίχρονο να παίζει μόνος του και έχοντας και αστοχία στα σουτ έφερε σε πολύ δύσκολη θέση τον Άρη. Ευτυχώς στο τελευταίο δίλεπτο πέτυχε τρία κρίσιμα καλάθια που οπωσδήποτε μέτρησαν στην τελική επικράτηση. (κάτι σαν τον Τζέκινς δηλαδή..) Δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν είναι ένας πολύ καλός παίκτης αλλά χθες έπαιξε λάθος». (δεν άλλαξε ποτέ τρόπο παιχνιδιού ο άνθρωπος, απλά όλα έμπαιναν μέσα μετά. Έπαιζε σωστά τελικά!)

Λίγες ημέρες μετά, στις 7 Δεκεμβρίου 1979 δημοσιεύτηκε συνέντευξη του Γκάλη στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη». Όπως συνηθίζει, κάνοντας την αυτοκριτική του, παράλληλα έστειλε και ξεκάθαρα μηνύματα. «Οπωσδήποτε δεν έπαιξα καλό παιχνίδι… παρά τις προσπάθειές μου» (πρωτάκουστες αντιδράσεις παίκτου για την εποχή)

«Δυστυχώς όμως για μένα ενώ είχα πολλές προσπάθειες που με έφεραν σε απόσταση αναπνοής από το αντίπαλο καλάθι, η μπάλα δεν έμπαινε μέσα σε αυτό. Έτυχε εκείνο το βράδυ να μην έχω ούτε την στοιχειώδη κατά τη γνώμη μου ευστοχία. Αυτό όμως δεν σημαίνει για μένα τίποτα.(κάτι τέτοιο είπε και ο Μάρμπλ μετά τα 0/9 τρίποντα στην δική του πρώτη εμφάνιση) Απλώς είχα μια άτυχη μέρα». (απόσταση αναπνοής για τον Νικ ήταν τα 5-6 μέτρα τζαμ σουτ, οι δημοσιογράφοι δεν μπορούσαν να καταλάβουν για τι πράμα μιλούσε..)

Και εκεί τους (μας) τελείωσε όλους:

«Εκείνο που θα ήθελα να ρωτήσω αυτούς, τους λίγους πιστεύω, φιλάθλους είναι το εξής: Αν όλες οι προσπάθειές μου ήταν επιτυχημένες, τι θα έλεγαν τότε; Ξέχωρα όμως απ’ όλα αυτά θα επαναλάβω για μια ακόμα φορά προς τους αρειανούς φιλάθλους να κάνουν λίγο υπομονή και τους βεβαιώνω με τον λόγο της τιμής μου ότι θα παίξω στον Άρη πολύ μεγάλο μπάσκετ» (αγόοοορι μου..)

Πάντως, αυτοί οι (περίπου) τρεις χιλιάδες φίλαθλοι που είχαν βρεθεί στις κερκίδες μπορούν να περηφανεύονται ότι είχαν το προνόμιο να δουν από κοντά την πρώτη παράσταση της «αυτού μεγαλειότητα» του ελληνικού μπάσκετ. (ισχύει.. ο πατέρας μου ακόμα λέει ιστορίες για εκείνη την εμφάνιση ! )

Τον άνθρωπο τον έχω γνωρίσει από κοντά, έχει τύχει αρκετές φορές να συναντηθούμε και μίλησα μαζί του και εγώ και οι φίλοι μου. Βεβαιώνω πως όταν είσαι γύρω του νιώθεις έντονα αυτήν την αύρα, ενέργεια της εμπιστοσύνης και του σεβασμού.  Είναι στοιχεία που τα έβγαζε και μέσα στο παρκέ και είναι στοιχεία που σε κάνουν μεγάλο παίχτη και αθλητή και μαζί σηκώνουν στον αέρα και την ομάδα και το γήπεδο.. Δυστυχώς είναι στοιχεία που για αρκετό καιρό λείπουν από την ομάδα μας σε τόσο έντονο βαθμό και σήμερα που μιλάμε θεωρώ ότι δεν υπάρχουν  καθόλου, ούτε στάλα..

Προσπάθησα να χωρέσω κάποιες σημερινές καταστάσεις σε αυτές της εποχής εκείνης, ώστε να τονίσω την διαφορά ποιότητας και νοοτροπίας μεταξύ αθλητή και πρωταθλητή και σχολίασα χαριτολογώντας κάποιες αντιδράσεις και λεγόμενα δημοσιογράφων της εποχής εκείνης για να υπενθυμίσω πως και ακόμα και σήμερα το λειτούργημα του δημοσιογράφου δεν έχει γίνει επάγγελμα..

6 Comments
παλιότερο
νεότερο καλύτερη βαθμολογία
Inline Feedbacks
View all comments
kostas

Ωραίος ο σχολιασμός!

Night Audit

Κρίμα κιόλας , γιατί το δικό σου ήταν καλύτερο , αλλά το είδα αργά!

Sam Vincent

Ξέχασες να γράψεις στο εορτολόγιο σου “Αποφράδα ημέρα πασών μη Αρειανών “