Πόσο καλά ξέρεις τον παλιό μπασκετικό Άρη;

https://www.oneman.gr/keimena/diabasma/sthles/quiz/poso-kala-ksereis-ton-palio-mpasketiko-arh.4534274.html?utm_source=ONEMAN+Newsletter&utm_campaign=301cc9e594-Oneman+Newsletter+%CE%9Do204&utm_medium=email&utm_term=0_aac1dd6c1e-301cc9e594-393708889

Το ανεβάζω για να ξεφαντώσουμε,μέρες που είναι!!!80τίλα,90τίλα,μπας και ξεχαστούμε λίγο απ’τη χλιαρότητα του σήμερα…

Εσείς πόσα σωστά πιάσατε;!;;Εγώ…μεγάλωσα στα σκαλάκια του Αλεξάνδρειου,έτσι μ’έβγαλε!

31 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Subaris

Θα πω την αληθεια κ χωρις βοηθεια επιασα 16 στα 20.Σκαλακια κ γω καπετανιε!!Σε κατι χρονολογιες επεσα εξω…Γεραματα βλεπεις….!!

kaptsik

Το μόνο που έχασα ήταν τα νταμπλ… Λίγο χοντρό ε:

Pontios-Superas

Γεννημένος το ’96 και έπιασα 11 σωστά χωρίς βοήθεια φυσικά, κάτι είναι και αυτό.
Αλήθεια ο Γιαννάκης γιατί πήγε πρώτα στον πανιώνιο και όχι κατευθείαν στον παο;

Subaris

Μια χαρα εισαι στα εντεκα για 20-21 χρονων.Εγω τα ζουσα κ τα ξεχασα!!Βεβαια ημουν πολυ μικρος γι’αυτο κ τα 16 στα 20!!

timemaster

20/20 με τον Πετσάρσκη στην τύχη όμως
και φυσικά μεγάλωσα στα σκαλάκια του Παλέ.

kaptsik

Respect

Kostaris

Μία από τα ίδια timemaster….20/20, νομίζω ευκολακια, για μας τους 40ρηδες….
Του πετσαρσκι, τον θυμόμουν το 92 π πήραμε το κύπελλο, αλλά δεν υπήρχε το 91 π πήραμε το τελευταίο μας πρωτάθλημα από τον ΠΑΟΚ με τον γνωστό τρόπο π έγινε λατρεία!!….Κ βέβαια καθότι αθηναίος, το Παλέ εκείνες τις εποχές από την τιβι…..
Την ημέρα του αγώνα κ την επομενη(Πέμπτες Ευρώπη) στο γυνασιο-λυκειο τότε, ανάλυση με τους καθηγητές των αγώνων….Πριν ξεκινήσει το μάθημα ένα 10-15′ σχολιασμός κ μετά μάθημα…..Ωραία κ ξέγνοιαστα χρόνια….

Kostaris

Κ μιλώντας για πετσαρσκι, έχει έναν γιο π λένε ότι είναι από τους καλύτερους της γενιάς του!….17 νομίζω κ τον πήρε η Μπάγερν…..Μίροσλαβ ξέρεις τι πρέπει να κάνεις!

Night Audit

ναι να παίξει 3 χρόνια στην Μπάγερν και μετά να πάει στο ΝΒΑ

Kostaris

Δεν έχεις άδικο….Το πιο πιθανό σεναριο

GeorgeG

Εγώ από το 79 με τον Χάρη στο παλαί, έπιασα μόνο 15.
Τι ζήσαμε! Θυμάμαι και ανατριχιάζω.
Δεν θα το ξαναζήσουμε. Γκάλης δεν θα ξαναβγεί.

SAKLEFORD

15 στα 20 μαν…Θελω δωρο επετειακη φανελα SATO aris με ΕΓΝΑΤΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ απο κατω, και κλασσικη βιντεοκασεετα με τον Αρη στα χρονια της αρχικης παρακμης, με Μοραιτοφ, Μισουνοφ, Πετσαρσκι, πρωταγωνιστες…ΚΑΙ Λιαδελη νεαρο ως νεος φερελπις Γιαννακης

starstar2301

19/20. Έχασα τον Ξανθό του 1983. Είναι το μόνο πρωτάθλημα που δεν θυμάμαι.
Σκαλιά του Παλέ για πάντα.

xanthoskyli4

14/20.Τα χρόνια περασαν. Μεταξύ 85-87 δεν έχασα όχι ματς, αλλά ούτε προπόνηση. Φραπεδιά και διπλά με Γκάλη-Γιαννάκη…Αξία ανεκτίμητη

xanthoskyli4

…πραγματικά υπέροχες παραστάσεις, Καπετάνιε. Και οι προπονήσεις ήταν το κάτι άλλο. Και βέβαια συγκεκριμένα περιστατικά που έχουν χαραχτεί στη μνήμη μου (σπάσιμο των ταμπλό με εντολή Ιωαννίδη, επίθεση Γιαννάκη στον Νικόλα του Παοκ).
Δηλαδή θα πεθάνω στα 150: Γουστάρω! θα το ξεχέσω το κράτος με τη σύνταξη.
*Ισως άλλη φορά να μοιραστώ αυτά τα δύο περιστατικά με λεπτομέρειες, αν θέλεις. Είναι λίγο αργά τώρα

xanthoskyli4

θα στα γράψω αύριο ή μεθαύριο. Πιθανότερα αύριο. Την πέφτω τώρα, φίλε

xanthoskyli4

Λοιπόν πάμε:
Περιστατικό με τα σπασμένα ταμπλό. Πρέπει να είναι Απρίλιος του 1987 και στο Παλέ είναι να γίνει ο τελικός κάποιου ευρωπαϊκού κυπέλλου γυναικών. Εξαιτίας του τελικού αλλάζουν τα ταμπλό. Βάζουν καινούρια! Έρχεται η ώρα της προπόνησης και εμείς στη θέση μας. Εμφανίζονται οι παίκτες και ο Ιωαννίδης και ακούμε ‘Χριστοπαναγίες’ από τον Ξανθό. Κοιτάζει τα ταμπλό…Ξεκινάει η προπόνηση και μετά από λίγο αρχίζουν κάτι χαλαρά ‘ένας εναντίον ενός’. Ο Ιωαννίδης παρακαολουθεί πιο πολύ τα ταμπλό παρά τους παίκτες. Σε κάποια στιγμή φωνάζει τον Γουίλ Τζάκσον. Του μιλά για λίγο κοιτώντας και δείχνοντας τα ταμπλό. Μετά από κανά τέταρτο ξεκινά διπλό…Σε κάποια φάση ριμπάουντ ο Τζάκσον, τρέξιμο στον αιφνιδιασμό, έρχεται ως τρέηλερ, παίρνει την ασίστ, πηδάει στον θεό και γκρεμίζει… το ταμπλό!!! Το διπλό πλέον είναι παρελθόν και παίζουν μονό! Μετά από πέντε λεπτά, νέα ασίστ στον Τζάκσον κάτω ακριβώς από το καλάθι. Πηδάει σαν κατσίκι, καρφώνει μόνο με το αριστερό χέρι και από πλάγια και ταμπλό νούμερο 2 είναι πλέον παρελθόν!!! Ο Ιωαννίδης σηκώνεται και ανακοινώνει με ικανοποίηση ότι ‘η προπόνηση έληξε! Φεύγουμε.’. Όλοι φεύγουν και εμείς έχουμε κάτσει αποσβολωμένοι στις καρέκλες μας… Ακολουθεί η προπόνηση του Παοκ. Εμφανίζονται ο Κόρφας, ο Τζόνι Νιούμαν και οι άλλοι και κοιτούν σαν χαμένοι μία το ένα ταμπλό και μία το άλλο. Ποτέ δε θα ξεχάσω τα βλέμματά τους…

Περιστατικό με Νικόλα: Πρέπει να βρισκόμαστε στη σεζόν 1985-86 και την Κυριακή έχει ντέρμπι Αρη -Παοκ στο Παλέ. Τελευταία προπόνηση πριν τον αγώνα και για τις δύο ομάδες. Εμείς στη θέση μας…Ξεκινάει η προπόνηση και μετά από 10 λεπτά εμφανίζονται 30 μέτρα πιο πέρα κάτι Παοκτζήδες Ενώ η προπόνηση συνεχίζεται, μετά από λίγο, αρχίζει ο Νικόλας να βρίζει τον Γιαννάκη. Μιλάμε για βρίσιμο, όχι αστεία…Μάνες, γυναίκες…Να ντρέπεσαι που τ’ ακούς. Μιλάμε βρίζει ασταμάτητα. Ο Γιαννάκης σαν να τα παίρνει…Ο Ξανθός του κάνει νόημα να τους αγνοήσει. Ξεκινά το διπλό…Ο Νικόλας τον χαβά του…Σε κάποια στιγμή ο Γιαννάκης φεύγει στον αιφνιδιασμό πρώτος και περιμένει την μεγάλη πρώτη πάσα… Τρέχει από την πλευρά του γηπέδου που είμαστε εμείς και οι Παοκτζήδες. Εμείς μπροστά και στο κέντρο, αυτοί μπροστά και πλάγια… Η μεγάλη πάσα γίνεται, ο Γιαννάκης τρέχει κοιτώντας την μπάλα – έχει φτάσει στο ύψος των Παοκτζήδων – και ξαφνικά παρατάει την παρακολούθηση της μπάλας, παρατάει την πορεία του, κάνει δύο δρασκελιές, ανεβαίνει τα κάγκελα, και αρπάζει τον Νικόλα από τον γιακά…Τον ταρακουνάει και ο άλλος έχει δει τον θεό από τον φόβο του…Εμείς κοιτάμε με ανοιχτό το στόμα. Και μετά το ταρακούνημα, βλέπω το δεξί χέρι του Γιαννάκη να πηγαίνει προς τα πίσω και να ετοιμάζει τη γροθιά που θα ακολουθήσει…(Παρένθεση και σχόλιο: Πραγματικά το θέαμα αυτό είχε δύο διαστάσεις: Ήταν πολύ τρομακτικό από τη μία, γιατί σου υπενθυμίζω ότι ο Γιαννάκης όσο ‘φάρδος’ είχε από μπροστά, άλλο τόσο είχε και από τα πλάγια. Και εγώ το έβλεπα από τα πλάγια. Η γροθιά πίστευες ότι μπορεί να τον σκοτώσει…Από την άλλη πάλι το θέαμα θύμιζε κόμικ. Ο ζαλισμένος και ανήμπορος στα χέρια του γίγαντα, που με μια γροθιά του θα του ξεριζώσει το κεφάλι!)…Και τον σώζει τον Νικόλα…Ποιος; Ο Κοκολάκης! Δεν έκανε προπόνηση και την παρακολουθούσε πίσω από τη μία μπασκέτα, προς τη μεριά των Παοκτσήδων. “Μη Παναγιώτη! Τι πας να κάνεις;”. Τρέχει και του πιάνει το μπράτσο αρχικά. Του ξαναλέι τα ίδια λόγια και τον πιάνει από το λαιμό… Τρέχουν ο Ξανθός και οι άλλοι και ο Νικόλας γλίτωσε…Γλίτωσε και ο Γιαννάκης…

Βonus (την ιδέα μου την έδωσε η αναφορά σου στον Άγιο Πέτρο και βέβαια το ότι είσαι σινεφίλ – Ελπίζω να ξέρεις το γνωστό σινεφιλικό ανέκδοτο με τον Κιούμπρικ). άκου το τώρα παραφρασμένο:

Πεθαίνει ένας μπασκεμπολίστας, που έπαιζε παλιά στην Α1, και παρουσιάζεται στον Άγιο Πέτρο.
– Τι ήσουν στη ζωή σου στη Γη;”.
– Επαγγελματίας μπασκεμπολίστας! απαντά ο καημένος γεμάτος περηφάνεια:
– Μπασκεμπολίστας; Στην κόλαση!
– Μα…Γιατί;
– Δεν έχει μα και γιατί! Όλοι οι μπασκεμπολίστες πάνε στην κόλαση. Ακολούθησέ με…
Καθώς ο Άγιος Πέτρος κατευθύνεται προς την Μεγάλη Πύλη της Κόλασης και ο καημένος ο μπασκεμπολίστας ακολουθεί απρόθυμα περνάνε μπροστά από την Πύλη του Παραδείσου και ο άμοιρος βλέπει πρώτη μούρη μέσα τον Γκάλη…Οπότε γυρνάει στον Άγιο Πέτρο και του λέει:”Πώς εξηγείται αυτό: Ο Γκάλης δεν είναι αυτός;”. Και ο Άγιος Πέτρος, γυρνά και του απαντά με τον πλέον υποτημητικό τρόπο: “Όχι, αγόρι μου…Αυτός είναι ο Θεός….”

xanthoskyli4

…ήθελε να τα σπάσει, προφανώς για δύο λόγους.Πρώτον, γιατί αυτά είχαν συνηθίσει οι παίκτες του και φυσικά για τους γνωστούς….προληπτικούς λόγους!!!Τρισμέγιστος…

Jim Patras

19/20 αν και η απόσταση που με χώριζε από τα σκαλάκια ήταν πολλά χιλιόμετρα.

Blas

Παντως η ομαδα που πηρε το Κορατς,δυο ταχυτητες πανω απο τη σημερινη!

Blas

14

sfak3

16/20 και εγω..η αληθεια ειναι οτι αχοληθηκα κυριως απο το 1992 και μετα.

Arisaloskanis

ωραίο καπετάν ότι πρέπει για τεστ αλτσχάιμερ. 14 έπιασα αλλά δυσκολεύτηκα.αυτό με τον Φιλίππου το έχω διαγράψει από την μνήμη μου ,δεν το θυμάμαι. παπάγου πάτησα.

ghio

19/20 και εγώ με το Φιλίππου το είχα ξεχάσει, πάτησα Παπάγου και μόλις έβγαλε τη φώτο με τη φανέλα του ακατανομαστου, το θυμήθηκα

dorian gray

20/20.
Όσοι και οι τίτλοι του Άρεως που έχω δει live.
To 1930 ήταν αγέννητος ακόμα κι ο μπαμπάς μου ο παο…