Συγκλονιστική ιστορία!

Το 1997, αναγκάστηκα να φύγω από τη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη. Δεν υπήρχαν πια δουλειές. Είχα πάρει, εντωμεταξύ, δίπλωμα ηλεκτροσυγκολλητή και για καλή μου τύχη βρήκα δουλειά στο αεροδρόμιο των Σπάτων, που ήταν ακόμη υπό κατασκευή. Με την ολοκλήρωσή του, επειδή εκτιμούσαν τη δουλειά μου, με πήραν στα έργα επέκτασης του μετρό, όπου εργάστηκα μέχρι το 2004. Δούλευα υπερωρίες τις καθημερινές μέχρι τις επτάμισι το απόγευμα, για να έχω ελεύθερο το Σαββατοκύριακο και να πηγαίνω εκδρομές να βλέπω τον Άρη στο ποδόσφαιρο και το μπάσκετ…..

Άνθρωποι της περιοχής μού δίναν φαγητό και κουβέρτες, ενώ φίλοι οπαδοί του Άρη μου έφερναν κούτες με τρόφιμα και κονσέρβες. Ένας φίλος μου, που είναι πωλητής στη «σχεδία», με προέτρεπε να έρθω κι εγώ στο περιοδικό. Εγώ, όμως, ντρεπόμουν.

 

Πραγματικά συγκινήθηκα!

3 Comments
παλιότερο
νεότερο καλύτερη βαθμολογία
Inline Feedbacks
View all comments
aris6emperor

Μαχητής της ζωής. Μπράβο του!

Kostaris

Τον έχω δει σε πάμπολλα παιχνίδια στην Αθήνα, κ στην Ελευσίνα κ στο Μενίδι φέτος π μπόρεσα να πάω…..Δεν γνώριζα την ιστορία του, αλλά respect!!!Αληθινός μαχητής!!

Kriton3

Μια κυρία ήδη στο Facebook έκανε tag τις ΚΑΕ και ΠΑΕ Άρης. Ελπίζω να ασχοληθούν με τον θέμα αυτό και θα ήταν πολύ ωραίο να του προσφέρουν κάποια αναμνηστικά η εισιτήριο διαρκείας κλπ. Τον έχω δει και εγώ πάντα σε όσα ματς έχω πάει στην Αθήνα.