«Πώς μπορώ να ξεχάσω αυτή την ατμόσφαιρα (σ.σ. στο Ιβανώφειο, το οποίο χρησιμοποίησε ως έδρα ο Αρης τη σεζόν 2003-04)! Δεν έχω ξαναζήσει κάτι παρόμοιο. Μέχρι σήμερα, έχω παίξει στο ΝΒΑ, σε έξι-επτά ομάδες, έχω παίξει στην Κίνα, την Ρωσία, την Κροατία, τον Λίβανο, την Δομινικανή Δημοκρατία, την Τυνησία, την Μογγολία… Η ατμόσφαιρα στην Ελλάδα είναι μοναδική εμπειρία για τις ομάδες, για τους φιλάθλους και οι οπαδοί που υποστηρίζουν τον Άρη είναι μοναδικοί στο είδος τους.

Ξέρεις… Από την αίθουσα στην οποία περιμένεις, μέχρι την μουσική, το τραγούδι που ακούγεται και τα χαρτάκια που ρίχνουν (σ.σ. οι φίλοι του Άρη) στην αρχή του παιχνιδιού…».

Πηγή: “Πώς να ξεχάσω την ατμόσφαιρα! Δεν ξανάζησα κάτι τέτοιο! Αγαπώ τα χαρτάκια…” (video)

Δε νομίζω πως θα υπάρξει άλλη ομάδα του Άρη που θα με κάνει να την αγαπήσω περισσότερο από την ομάδα του Ιβανωφείου. Απίστευτη χρονιά και χαίρομαι που πήρε έναν τίτλο – γιατί πάλι θα διάβαζα κοτσάνες – έστω κι αν έληξε τόσο άδοξα (βάλε τις βολές ρε Σμους…)

3 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
ellis 1982

Από τους αγαπημένους μου παίκτες μαζί με Solomon , βέβαια διάλεξα για nickname τον Harold και για τον απαράμιλλο τσαμπουκα του… όμως ο smous ήταν αέρινος , τώρα λέει ετοιμάζεται να γίνει διαιτητής NBA

pro

Μεταξύ των 2 πάντως προτιμούσα τον Ουιλι. Άλλη σιγουριά ένιωθες μαζί του. Βασικά ένιωθες ότι στην μέρα του δεν τον σταματούσε κανείς. Και ήταν συχνά στην μέρα του…

nikos3118

Όντως, η πιο αγαπησιαρικη ομάδα της τελευταίας 25ετιας. Έπαιξε μπασκεταρα, είχε αθληταραδες, πήρε και τίτλο. Σμους και Μπειλι να καρφώνουν αβέρτα, Κόμματος να σκοράρει, Στακ να κάνει τα πάντα. Άδοξο τέλος στη χρονιά, αλλά και πάλι. Δεύτερη για εμένα και πολύ κοντά έρχεται η ομάδα της πρώτης χρονιάς της ευρωλίγκας, με δίδυμο ψηλών Μάσεϊ και Ουιλκινσον να παραδίδουν μαθήματα small ball