Έφτασε λοιπόν το πλήρωμα του χρόνου για να τύχει της ύψιστης τιμής, να απολαύσει τη δόξα της μετά βαΐων και κλάδων εισόδου του στο πάνθεον του μπάσκετ και να ρουφήξει αυτή τη στιγμή μέχρι το μεδούλι!

Για τον Νίκο Γκάλη η αποψινή νύχτα (θα) είναι όντως συγκλονιστική και θα μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη: στη δική του, αλλά και στη συλλογική μνήμη ενός ολόκληρου έθνους, που (λίγες ώρες πριν από τον αγώνα της Εθνικής με τη Λιθουανία και τριάντα χρόνια μετά τον θρίαμβο της «Επίσημης αγαπημένης» στο Ευρωμπάσκετ του 1987) θα τον καμαρώσει να περπατάει πάνω στο κόκκινο χαλί, συνοδευόμενος από τον Μπομπ Μακ Αντου και να στέκεται δίπλα στους μεγαλύτερους θρύλους της «πορτοκαλί θεάς».

Αργά τη νύχτα της Παρασκευής, λοιπόν, ο Νικ θα κοσμήσει την ανεκτίμητη πινακοθήκη του παγκοσμίου μπάσκετ και θα ανήκει και τύποις (διότι κατ’ ουσίαν έχει ήδη καταχωρηθεί) στην αφρόκρεμα του.

Ενάμιση μήνα μετά τα εξηκοστά γενέθλια του ο Γκάλης θα γράψει ιστορία ως ο όγδοος Ευρωπαίος που θα φιγουράρει σε αυτή την περίοπτη λίστα στην κατηγορία των παικτών μετά τον Σεργκέι Μπέλοφ (1992), τον Κρέζιμιρ Τσόσιτς (1996), τον Ντράζεν Πέτροβιτς (2002), τον Ντίνο Μενεγκίν (2003), τον Ντράζεν Νταλιπάγκιτς (2004) και τον Αρβιντας Σαμπόνις (2011).

https://www.gazzetta.gr/basketball/article/1134421/o-dikos-mas-street-fighter