Ο Γιαννάκης έκανε αρκετή υπομονή

Κι εδώ κρύβεται όλη η ουσία. Τουλάχιστον για όσους έμαθαν να κρίνουν και πέρα από το αποτέλεσμα. Η αληθινή κληρονομιά που αφήνει η δουλειά του Παναγιώτη Γιαννάκη είναι η ίδια η δουλειά. Ο τρόπος που γίνεται. Η σκέψη πίσω από αυτή. Ο Πανιώνιος, το Μαρούσι, ο Ολυμπιακός, η Εθνική ομάδα συνέχισαν σε μια συγκεκριμένη ρότα ακόμη και τον “Δράκο”.

Ο Παναγιώτης Γιαννάκης κατέθεσε μια μοντέρνα πρόταση με το Μαρούσι. Πέρα από την τεχνική του προσέγγιση που αφορούσε τη βαρύτητα του stride-stop (σταμάτημα με βηματισμό και όχι μπάσιμο), τη σημασία του spacing και των ρόλων σε μια ομάδα, έχτισε το μοντέλο του σύγχρονου μπάσκετ, στο οποίο μπορούν να παίξουν και να προσφέρουν όλοι, αρκεί να κάνουν κάτι καλά. Ο παίκτης του post μπορεί να έπαιζε 10 λεπτά, αλλά έπιανε 10 μπάλες. Οι χειριστές δημιουργούσαν και οι σουτέρ σούταραν. Κάπως έτσι χτίστηκαν ρόλοι και προπονήθηκε και ο κόσμος να διαβάζει πίσω από τη στατιστική, να μην κοιτάει πόντους και ριμπάουντ, αλλά να εκτιμά την καλή άμυνα και την τακτική σκέψη.

Και stride-stop και spacing σας έχω , αμ πως 😛

3 Comments
παλιότερο
νεότερο καλύτερη βαθμολογία
Inline Feedbacks
View all comments
ChrisSiak

Να δω εγώ Καββαδα να κανει stride-stop κ πάρε μου και την ψυχή δηλαδή

Dr Nimbelugen

Stride μόνο!Και Space αλλά jam. :))!

ChrisSiak

Strawberry jam ο συγκεκριμένος κανα λίτρο για πρωινό 🙂