aris teamΠροσπαθώ από εχθές να γράψω κάτι για τη μεγάλη μας νίκη και την ακόμα μεγαλύτερη πρόκριση μας στην τετράδα του πρωταθλήματος , αλλά πραγματικά , από όπου κι αν το έχω πιάσει το θέμα , πάντα καταλήγω σε ένα συμπέρασμα.

Αυτή η ομάδα είναι ΟΜΑΔΑ.

Διάβασα σήμερα πως οι ΑΕΚτζήδες λένε : 

“Τι ξεφτίλα ήταν αυτή… Χάσαμε από τους πουθενάδες… από κάποιον Ριντ, από κάποιον Τόμας, από κάποιον Μούρτο…”.

Και τον Σίμτσακ και τον Χαρίση θα έλεγα εγώ…

Δίκιο έχουν. Κι εμείς τα ίδια θα λέγαμε στη θέση τους. Μια ομάδα , με τα ονόματα που έχει η δικιά τους , που έχει νικήσει 38 πόντους 2 μέρες πριν και έρχεται και χάνει με 20;

Από αυτούς;

Ω ναι , κι εγώ θα εκνευριζόμουν.

Η ΑΕΚ όμως δεν ήταν ομάδα. Ήταν κάποιοι παίκτες που φορούσαν την ίδια φανέλα , αλλά έπαιζαν για τον εαυτό τους .Στα δύσκολα , αυτές οι ” ομάδες ” δεν τραβάνε. Ο Αθηναίου ήταν που πέρυσι έπαιζε για τα στατιστικά του κι ας φορούσε τη φανέλα μας. Το έχουμε ζήσει και παλαιότερα όμως.

Το θυμάστε αυτό το ροστερ;

Κέιντρεν Κλαρκ, Άντριου Μπετς, Δήμος Ντικούδης, Μιχάλης Κακιούζης, Νικος Χατζηβρέττας, Ματ Γουώλς, Άαρον Μάιλς, Τζέρεμι Ρίτσαρντσον, Νίκος Αργυρόπουλος, Νίκος Μπάρλος, Χρήστος Παπανικολάου, Λίνος Χρυσικόπουλος, Ιβάν Πάουνιτς, Ντράγκαν Λάμποβιτς, Γάιος Σκορδίλης, Σπύρος Μούρτος, Juan Dixon, Quinton Day, Corey Belser.

Θυμάστε τους προπονητές;

Αντρέα Ματσόν,
Φώτης Κατσικάρης,
Ντέιβιντ Μπλατ

Αυτή η ομάδα βγήκε 7η. Τι μας έχει μείνει από αυτήν την ομάδα; Μια 35 στο κεφάλι από τον ΠΑΟΚ και ότι παραλίγο να ήταν η αρχή του τέλους του μπασκετικού Άρη.

Τι θυμάμαι εγώ από αυτήν την ομάδα;

Πως από την αρχή της σεζόν φαινόταν ότι το κλίμα δεν ήταν καλό. Φαινόταν στον τρόπο που έπαιζαν , στον τρόπο που συμπεριφερόντουσαν , ακόμα κι όταν πανηγύριζαν. Για αυτό κι αυτή η ομάδα έκανε μια τρύπα στο νερό.

Ε , όταν πρωτοείδα φέτος την ομάδα στο τουρνουά του Νίκου Γκάλη , έβλεπες πως υπάρχει μια καλή ατμόσφαιρα . Έβλεπες πως γουστάρανε να παίζουν εδώ και ο ένας με τον άλλο.

Όσο πήγαινε ο χρόνος , τόσο μεγάλωνε το δέσιμο.

Κινήσεις όπως η στήριξη του Τόμας στους τραυματισμούς του , του Νέιμικ στην κακή αρχή του , η σταδιακή ενσωμάτωση του Χαρίση στο rotation ( που σε φωτογραφίες στην αρχή της χρονιάς ήταν σαν κλαμένο … παιδί και  χθες γέλασε κιόλας , σήκωσε και τα χέρια του για κερκίδα… ) , ακόμα και η αποδέσμευση των Γκίκα/Μανωλόπουλου επειδή θέλανε περισσότερο χρόνο συμμετοχής , είναι κινήσεις που δείχνουν σεβασμό στους παίκτες και δένουν την ομάδα.

Αυτά πιστώνονται στον Πρίφτη και φυσικά στη διοίκηση που τον εμπιστεύτηκε και στα δύσκολα , χωρίς κινήσεις πανικού.

Ο JHARDEN είχε γράψει στα σχόλια μετά την ήττα μας στο ΟΑΚΑ:

Θεωρώ οτι φάνηκε αυτό απ’τη στελέχωση της ομάδος με δικά του παιδιά ώστε να αποφύγει τυχόν μουρμούρες στα αποδυτήρια(Μανολό, Καραθανασης, Σιμτσακ, Πασαλιτς)

Δε συμφωνώ πως το έκανε για αυτό , αλλά ακόμα κι αν είναι έτσι , αυτά τα αποδυτήρια ήταν που σε έφεραν μέχρι εδώ. Αν έχεις καλό κλίμα μέσα στα αποδυτήρια , με προσωπικότητες που μπορούν να κρατήσουν σταθερή την ομάδα , τότε κάνεις και την υπέρβαση.

Όπως ο Ματσόν   με τίποτα δεν άλλαζε τους παίκτες του ( βλ. Φλέτσερ,Κέβιν ) και οι ομάδες του κάνανε το βήμα παραπάνω , έτσι και φέτος , η ομάδα υπερέβαλε εαυτόν.

Μέσα από το παιχνίδι της , μέσα από τη μαχητικότητα της έφερε και τον κόσμο κοντά της ( πάνω από 2500 χιλιάδες εισιτήρια μ.ο. για πρώτη φορά μετά το 2009 ).

Ο κόσμος στηρίζει μια ομάδα που βλέπει πως παίζει σαν ομάδα. Για τους συμπαίκτες , για τον προπονητή , για τον θεατή. Δεν μπορείς να κοροϊδέψεις τον θεατή και σίγουρα δεν μπορείς να κοροϊδέψεις τον κόσμο του Άρη στο μπάσκετ.

Τα έχουμε δει όλα .

Αυτοκρατορίες , πανωλεθρίες , υπερβάσεις και αποτυχίες .

Όταν βλέπεις έναν Αμερικάνο να παίζει με ένεση , κάθε παίκτη που βάζει καλάθι να χτυπάει το στήθος του , τον Πρίφτη να πανηγυρίζει σαν τρελός , τον Σίμτσακ – αλά Σιγάλα – να οργανώνει την κερκίδα , τότε βλέπεις πως γουστάρουν να παίζουν για αυτήν την φανέλα και γουστάρεις κι εσύ.

Έτσι γινόμαστε όλοι μια ΟΜΑΔΑ!

 

2 Comments
παλιότερο
νεότερο καλύτερη βαθμολογία
Inline Feedbacks
View all comments
GOUNAS1914

Αυτό το ρόστερ ηταν το κερασάκι στην τούρτα. Πάρε κόσμε συμβόλαια με τα ταμία αδεία. Την μέρα που πήραμε τον Μπλατ θυμάμαι Μίλησα με εναν φιλο μου και του είπα:
Ρε συ εκεί στην ΚΑΕ ρέει το χρήμα. Το τζόκερ Πιάσαμε? Απο την μια ειμουν χαρούμενος άλλα απο την αλλη είχα εναν προβληματισμό. Στο τελος όπως λες κάναμε μια τρυπά στο νερό αλλά αρχισαν και οι προσφυγές.
Τα υπόλοιπα είναι γνωστά.

experience

Ήταν κάκιστη τακτική η περιθωριοποίηση του Χαρίση στην αρχή ενώ έχει να δώσει και φάνηκε. Πάλι καλά στην πορεία αυτό άλλαξε.