Αρκετό καιρό τώρα βλέπουμε την ομάδα να πασχίζει, όχι να κερδίσει τον αγώνα, απλά να βρει τα πατήματά της και να διατηρήσει μία σταθερότητα στην απόδοσή της. Υπάρχουν κάποια αγωνιστικά λεπτά που είμαστε αρκετά καλοί, κάποια που είμαστε πολύ μέτριοι και ακόμα περισσότερα που είμαστε ανεξήγητα τραγικοί. Αυτή η διαδοχή επιδόσεων , σε συνδυασμό με την αβέβαιη οικονομική κατάσταση του συλλόγου, έχει προκαλέσει πολλούς αντιλόγους στο φίλαθλο κοινό, στην προσπάθειά μας να εξηγήσουμε αυτό που τα μάτια μας αντικρίζουν έπειτα από κάθε αγώνα.

Θα καταθέσω τις απόψεις μου σχετικά με την θεωρία ή την πεποίθηση που επικρατεί τελευταία πως κάποιοι παίκτες ή και όλοι, δεν είναι πληρωμένοι ή δεν νοιώθουν την ασφάλεια που θα έπρεπε από την διοίκηση, οπότε η αγωνιστική τους απόδοση είναι τουλάχιστον κάτω του μετρίου.

Θα ενημερώσω πως έχω περάσει από όλα τα στάδια στα οποία συνυπάρχει η εργασία και η αμοιβή, τον πρωταθλητισμό χωρίς αμοιβή, τον επαγγελματικό αθλητισμό, ως υπάλληλος μαγαζιού, υπάλληλος εταιρίας, αφεντικό εταιρίας, επιχειρηματίας και ελεύθερος επαγγελματίας.

Θα συνεχίσω και θα επιμείνω, πως τα πάντα είναι αλληλένδετα με τον χαρακτήρα σου σαν άνθρωπος και την ιδιοσυγκρασία σου. Με την φιλοσοφία που έχεις για την δική σου ζωή και την ζωή γενικότερα. Είναι η μίξη, προσωπικών βιωμάτων από το παρελθόν και αντιλήψεων που κρατάς στην συνείδησή σου.

Τα πάντα στην ζωή συγκατοικούν με τους πυλώνες της προσωπικότητάς σου, που χτίζεις καθημερινά και ανά πάσα στιγμή φανερώνεις στους υπόλοιπους γύρω σου, πόσο καλά ή όχι τους έχεις στερεώσει. Αναφέρομαι στην εικόνα του αθλητή, του υπαλλήλου, του αφεντικού, του συζύγου και του ανθρώπου, για να μην ξεχνιόμαστε. Είναι γνωστό ότι για να πετύχεις το «γίγνεσθαι» είναι το σημαντικότερο και πιο δύσκολο. Όμως με την βοήθειά του παρουσιάζεις και το φαίνεσθαι. Για χρόνια, ακατάπαυστα, γκρεμίζεις, χτίζεις, αναδιαμορφώνεις, διακοσμείς και μόλις είσαι έτοιμος, παρουσιάζεις σε όλους την βιτρίνα του εαυτού σου. Όχι αυτό που αντικρίζεις στο βάθος του καθρέφτη στο μπάνιο σου. Αυτό είναι κάτι πολύ προσωπικό σου και δεν θέλω να το ξέρω να σου πω την αλήθεια. Μιλάω για την εικόνα, την συμπεριφορά και το ηθικό πλαίσιο μέσα στο οποίο υπάρχεις σαν επαγγελματίας.

Τελειώνω με τα ψυχολογικά και κατευθύνομαι αμέσως στα δικά μας.

Είναι 2η σερί χρονιά, που ο κόσμος αναγκάζεται και συσχετίζει τις επιδόσεις των παικτών με την πληρότητα ή το μέγεθος της τρύπας στις τσέπες τους.

Προσωπικά, θεωρώ απαράδεκτο να μην ασκώ σωστά το επάγγελμά μου, κάτω από οποιαδήποτε συνθήκη. Αν δεν είμαι καλός, ή θα βελτιωθώ ή θα κάνω κάτι άλλο. Δεν γίνεται να υπογράφω συμβόλαιο, σύμφωνα με το οποίο υποχρεούμαι να παραδίδω σάντουιτς και επειδή έχω ακούσει ότι το αφεντικό μου δεν πληρώνει το ΦΠΑ ή δεν θα με πληρώσει τους επόμενους μήνες, να πηγαίνω τις παραγγελίες σε λάθος παραλήπτες ή να κάθομαι και να τρώω μόνος μου τα σάντουιτς. Αν δεν γουστάρω την κατάσταση που βιώνω, θα βρώ τον τρόπο να την αλλάξω ή να την αξιοποιήσω.

Θα βρω κίνητρο ώστε να έχει νόημα αυτό που κάνω.

Θα φύγω διότι δεν μου αρέσει αυτό που συμβαίνει.

Θα κερδίσω εμπειρίες για τον εαυτό μου χωρίς να προσβάλλω κανέναν άλλον.

Θα χρησιμοποιήσω την ευκαιρία που μου δίνεται να γνωρίσω κόσμο και να δικτυωθώ για το μέλλον μου.

Αλλά ποιος είμαι εγώ μωρέ που θα κρίνω έναν αθλητή που περνάει την 2η δεκαετία της ζωής του;

Αυτός που δεν πληρώνει, για λόγους που κανένας δεν γνωρίζει στα αλήθεια, όμως ο καθένας θα κρίνει ανάλογα με την δική του θεωρία, είναι κατάπτυστος. Είναι αλήτης, κλέφτης ή άτυχος. Είναι ασόβαρος, αντιεπαγγελματίας, ανήθικος, ανίκανος, ευάλωτος και ξεροκέφαλος.

Εσύ αθλητή μου τι θα κάνεις λοιπόν τώρα που δεν αμείβεσαι; Έχεις την ευκαιρία να δείξεις ποιος είσαι και τι θέλεις! Όταν ο γιαλός είναι στραβός, γίνεται ακόμα πιο ευνοϊκό το περιβάλλον για σένα που σέβεσαι τον εαυτό σου, να σταθείς ίσια και ισχυρός όπως είσαι να ορθώσεις ανάστημα και να ξεχωρίσεις. Και να είσαι σίγουρος πως θα έρθουν και άλλοι δίπλα σου, είτε για να κρατηθούν είτε για να σε βοηθήσουν.

Πάρε την απόφασή σου και αν θέλεις δοκίμασέ το. Η ανταμοιβή θα είναι ανεκτίμητη.

Κάπως έτσι δεν έγινε και το 98’;

17 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Bilias6

Νομιζω οτι ολοι οι αθλητες, ανεξαρτητως χαρακτηρα, θα πρεπει να το εχουν δεδομενο οτι οταν αγωνιζονται πρεπει να το κανουν με ολες τους τις δυναμεις. Οσο δεδομενο ειναι οτι 1+1=2, οπως ελεγε και το ρεμπετικο.
Αν δουλευεις σε σουπερμαρκετ και δεν πληρωνεσαι μπορεις να δουλεψεις λιγο πιο χαλαρα. Αν το κανεις ομως μεσα στο γηπεδο θα εχει επιπτωση στην καριερα σου. Π.χ ο Μπελ που ηρθε με ενα καλο ποσοστο στα τριποντα, τι θα πει στον επομενο εργοδοτη του. Και το πιο βασικο ειναι οτι οταν παιζεις χαλαρα υπαρχει ο κινδυνος σοβαρου τραυματισμου.
Και παλι ωραιο αρθρο θεουλη. Οποτε εχεις χρονο να γραφεις.

Jose

Το 98 φαγαμε κατι ξεγυρισμενες 40αρες με τους παικταραδες που εμειναν και πραγματι οταν βρηκαν πραγματικο κινιτρο να γραψουν ιστορια εδωσαν ολο τους το ειναι. Θυμαμαι ομως κατι αγωνες πρωταθληματος χωρις το αντιστοιχο κινιτρο οπου οι ιδιοι παιχταραδες ετρωγαν 40 στο κεφαλι και δε βλεπονταν. Το να πηγαινεις στη δουλεια ειναι απλο. Το να μπαινεις στο γηπεδο και να παιρνεις μια μπαλα ειναι κατι που το κανει ο καθενας ειτε πληρωμενος ειτε απληρωτος. Το να δωσεις ομως ολο σου το ειναι, να εχεις την απαραιτητη συγκεντρωση , να τρεξεις πιο γρηγορα απο τον αντιπαλο να σπρωξεις πιο σκληρα χρειαζεται κινιτρο. Το να κερδισεις το Κοροιβο στο απαξιωμενο ελληνικο πρωταθλημα δε μπορει να κανει τη καριερα καποιου καλυτερη. Να πιεστεις για να κερδισεις τη Βοννη σε ενα αδειο γηπεδο δε θα ανεβασει το συμβολαιο του. Εγω ειδα οτι περυσι ολοι οιμπαικτες που κατηγορουσαμε για αδιαφορια και κακη ποιοτητα με το που βρηκαν ομαδα εφυγαν τρεχοντας. Το 98 οσοι μπορεσαν εφυγαν πιο γρηγορα και απο τη σκια τους. Ισως αν ειχαν ενα τελικο ή παλευαν για κατηγορια καποιοι να εδινα το κατι παραπανω αλλα μια 6ο-4η θεση στην Ελλαδα κανενα δε θα βοηθησει στη πορεια του στο χωρο! Και αυτα δεν ισχυουν μονο στο μπασκετ αλλα σε καθε επαγγελμα.

Jose

Για να βρεις δικο σου κινιτρο πρεπει να υπαρχουν και καποιες βασικες συνθηκες. Εαν θεωρεις οτι σε κοροιδευουν μπορει να εχεις και αντιθετο κινιτρο. Τωρα εγω θεωρω οτι μια κακη χρονια σε μια κακη ομαδα δεν επηρεαζει δραματικα τη καριερα ενος παικτη!

Arisaloskanis

μια κακή χρονιά δεν κρίνει την συνέχεια του παίκτη απαραίτητα αλλά μια κακή χρονιά γεμάτη κακές εντυπώσεις δύσκολα αλλάζει. αν είσαι απείθαρχος, αντιδραστικός, δημιουργείς συνέχεια προβλήματα στην ομάδα σου και υποκρίνεσαι τραυματισμούς ενώ παράλληλα δεν δείχνεις κ ποιοτικά χαρακτηριστικά έχεις πολύ κακές προοπτικές πας πίσω κ όχι μπροστά. αν απλά είσαι ντε φορμέ κ δεν τραβάς για ένα διάστημα ενώ προσπαθείς είναι άλλο θέμα.

Jose

Για τους Ελληνες παικτες που θελουν να δουλευουν στη μικρη Ελληνικη αγορα αυτο που λες μετραει πολυ , για αυτο και παντα ειναι οι τελευταιοι που θα φυγουν ή θα εμφανισουν μειωμενη αποδοση. Για ενα ξενο που μπορει να παει σε οποιαδηποτε χωρα του κοσμου ειναι πολυ ευκολο για ενα ατζεντη να δημιουργησει την καταλληλη εντυπωση. Εδω ο Μαρμπλ σερνοταν, δημιουργουσε συνεχως προβληματα εφυγε κρυφα με συμβολαιο εν ενεργεια, τον κυνηγουσαμε στα δικαστηρια και βρηκε την επομενη δουλεια στην Ιταλια σε λιγες μερες!

Arisaloskanis

τι λες ρε ξες τι είναι να φας κατάρα από αρειανό; βλέπε ζάρα κ μαρμπλ. λολ.έλα εντάξει δεν λέω οτι μια ομάδα πρέπει να περιμένει απλήρωτοι αμερικανοί να δίνουν το 100% μόνο κ μόνο για το καλό του μέλλοντός του γιατί αυτό δεν παίζει. αλλά κ αυτό το γυρίζω από ομάδα σε ομάδα παίρνοντας τα περισσότερα λεφτά με την λιγότερη δυνατή προσφορά για να γυρίσω στο αμέρικα να φτιάξω μπεργκεράδικο δεν είναι καριέρα κάτι άλλο είναι. ο μάρμπλ από Οκτώβριο κοίταζε ομάδες γιατί ήξερε οτι δεν τον θέλαμε.

Jose

Ποσοι αμερικανοι στην ευρωπη κανουν καριερα.Οι περισσοτεροι βολοδερνουν.

Sam Vincent

Υπάρχουν πολλές παράμετροι και πολλοί διαφορετικοί ανθρώπινοι χαρακτήρες ,για να επιχειρήσεις να προσδιορίσεις τον κανόνα ,το σωστό το ιδεατό κτλ. Είναι άλλο να είσαι απλήρωτος και το αφεντικό να τα τρώει στα μπουζούκια και άλλο να υποφέρει μαζί σου. Άλλο να υπάρχει κάποιος που να εμπνέει και άλλο κάποιος τυχοδιώκτης . Άλλο να είναι ειλικρινής και άλλο ψεύτης . Όλοι ξέρουμε πως πρέπει να τρώμε λαχανικά και όσπρια ,και οι περισσότεροι σκίζουμε τα πιτόγυρα και τις σοκολάτες. Μπορεί οι παίκτες για μας ,να φορούν την λατρεμένη μας φανέλα ,αλλά οι περισσότεροι απ αυτούς ,δεν έχουν ιδιαίτερους δεσμούς μ αυτήν παιδιά. Το μπάσκετ πλεον χρειάζεται πάνω απ όλα να καταθέτεις ψυχούλα και να συμμετάσχεις σε κάθε φάση σαν να είναι η τελευταία. Να βάζεις δυνατά το σώμα σου ,να τρως και να δίνεις αγκωνιές. Να πέφτεις πάνω σε αυτόν που σε σκρινάρει με τέτοιο τρόπο που την επόμενη να το σκεφτεί. Να παίζεις ξύλο για να πάρεις το ριμπ και καλή θέση . Για να γίνουν τα παραπάνω χρειάζεται ισορροπία και συγκέντρωση .Να τα έχεις βρει με τον εαυτό σου .Να χαίρεσαι για αυτόν που παίζεις .Να δεθείς με την ομάδα και τον συμπαίκτη .Να υποτάξεις το εγω σου στην ομάδα .Να ξέρεις και ν αποδέχεσαι τον ρόλο σου και τον ρόλο του συμπαίκτη σου. Όλα τα παραπάνω απαιτούν ψυχική ηρεμία , συγκέντρωση και δέσιμο με την ομάδα. Πιστεύω πως οι πληρωμές και η οικονομική κατάσταση παίζουν σημαντικό ρόλο. Όχι πάντα ,όχι σε όλους το ίδιο αλλά παίζει σημαντικό ρόλο. Θεούλη ,συνέχισε φίλε .Μας αρέσει να σε διαβάζουμε ακόμα και όταν δεν συμφωνούμε απόλυτα !!!

Sam Vincent

https://www.gazzetta.gr/basketball/euroleague/article/1156423/aihmes-kalnietis-gia-repesa-perysi-ekana-ti-doyleia-moy-fetos-einai-apolaysi Προς επίρρωσιν των όσων έγραψα ,αφού το βρήκα μπροστά μου.

Jose

Φυσικα και ο Θεουλης εχει δικιο σε θεωρητικο επιπεδο. Και θα ηταν ωραια αν ολοι ηταν τοσο επαγγελματιες και υπευθυνοι ωστε να δινουν το καλυτερο τους εαυτο ανεξαρτητα απο τις συνθηκες. Στη πραγματικοτητα αυτο συμβαινει σπανια εως καθολου.

Προσωπικά, δεν πιστεύω πως υπάρχει επαγγελματίας αθλητής που θα μειώσει τεχνηέντως την απόδοση του επειδή είναι απλήρωτος. Ούτε ο ίδιος αλλά ούτε και ο μάνατζερ του θα θεωρούσαν σωστό να ρίξουν τα στατιστικά του παίκτη επειδή κάποιος “πρόεδρας” σε κάποια χώρα δεν πληρώνει… Άλλωστε, τα στατιστικά είναι το πασσαπόρτι για το επόμενο συμβόλαιο. Αυτά ισχύουν για όλους, Έλληνες και ξένους. Και δίπλα σε όλα αυτά μπαίνει και η απόλυτα σωστή θεωρία σου για το πως αντιλαμβάνεται ο καθένας (επαγγελματίας, άνθρωπος, φίλος, σύζυγος, κλπ) τον εαυτό του.
Θα έλεγε κάποιος πως μια “αδιαθεσία” ή ένας “τραυματισμός” θα μπορούσαν να αποτελέσουν μοχλό πίεσης για να πληρώσει ο κάθε Λάσκαρης… Αστεία πράγματα, δεν υπάρχουν αυτά. Ειδικά όταν ο “πρόεδρας” δεν μασάει ούτε από προσφυγές, ούτε από 99, ούτε από τίποτα…
Αυτά.

ΥΓ. Kudos στον Θεούλη! Ανεβαίνει το επίπεδο του site με τέτοιες τοποθετήσεις και/ή προβληματισμούς.