Προφανώς και το φαινόμενο Ντόντσιτς δεν συνιστά καθημερινότητα και είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον απανταχού κανόνα. Αλλά ο Ντόντσιτς για να γίνει….Ντόντσιτς χρειάστηκε ένας προπονητής και ένα σύστημα να πάρουν το ρίσκο να τον ρίξουν στη φωτιά στα 17 του χρόνια. Το εύκολο για τη Ρεάλ ήταν να πάρει ένα ξένο παίκτη στη θέση του και αν συνέβαινε αυτό είναι πιθανό σήμερα ο Ντόντσιτς να μην ετοιμαζόταν για την πρώτη του χρονιά στο ΝΒΑ αλλά να ήταν ένα ακόμη ταλέντο που θα περίμενε τη σειρά του για να παίξει στην αντρική ομάδα της Ρεάλ. Αλλά δεν χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά, ούτε καν στη Μαδρίτη, για να μας λυθούν οι απορίες. Την εποχή που ο Φιλαθλητικός έπαιζε στη Β΄ εθνική και στην Α2 θυμάμαι ακόμη ανθρώπους των μεγάλων ομάδων να λένε ‘’καλός αυτός ο Αντετοκούνμπο αλλά ακόμη δεν είναι έτοιμος’’. Ευτυχώς για τον Greek freak τους πρόλαβε όλους η…Σαραγόσα και η επιθυμία του ίδιου να παίξει στο ΝΒΑ. Γιατί είναι πολύ πιθανό αντί σήμερα να καμαρώναμε ένα από τους πέντε καλύτερους παίκτες του πλανήτη να κυριαρχεί σε ατομικό επίπεδο στο ΝΒΑ να μιλάγαμε για ένα ταλέντο που θα πάλευε να βρει θέση στη 12άδα του Παναθηναϊκού, του Ολυμπιακού, της ΑΕΚ ή του…Προμηθέα Πατρών! Και ακριβώς αυτό το αναπάντητο what if (τι θα συνέβαινε εάν έμενε στην Ελλάδα) είναι αρκετό για να αποδείξει ότι και ο γιαλός πλέον είναι στραβός και στραβά αρμενίζουμε (γενικώς).

Πηγή: Αισθήσεις και παραισθήσεις – Δημήτρης Καρύδας | The Experts – Novasports.gr

Μιας που το συζητούσαμε το όλο θέμα μετά την αποχώρηση Καλαιτζάκη , είπα να το μοιραστώ το άρθρο του Καρύδα . Συμφωνώ 100%

11 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
experience

Συμφωνώ με την ουσία του άρθρου αλλά ένας από τους 5 κορυφαίους του κόσμου μου φάινεται λίγο υπερβολή

vaggelaris

Κι όμως είναι. Και όχι μόνο αυτό αλλά είναι κ τρομακτικό αυτό που γίνεται γύρω από το Γιάννη κ το πώς το NBA και οι γύρω από αυτό τον θεωρούν πλέον σούπερ σταρ κ όχι απλά ένα καλό παίκτη. Άγιο είχε το παιδί που έφυγε νωρίς από Ελλάδα. Και διάβασα σήμερα άλλο ένα άρθρο που μιλάει για τις παραισθήσεις ότι έχουμε τα σούπερ ταλέντα στις μικρές ηλικίες με αφορμή τα ναυάγια των μικρών εθνικών ομάδων. Πρέπει να αλλάξει τακτική το ελληνικό μπάσκετ αλλιώς θα συνεχίσουμε να μιλάμε για ταλέντα που χάνονται. Αν το καλοσκεφτείς το περιβόητο αναπτυξιακό πρόγραμμα δεν έχει βγάλει κ κάποιον σούπερ παίκτη. Έχει βγάλει καλούς ρολιστες αλλά μέχρι εκεί. Ααα ναι κ πολλά χαμένα ταλέντα. Οι Διαμαντίδης κ Παπαλουκάς ανακαλύφθηκαν τυχαία μη το ξεχνάμε αυτό…

Μήπως λες για ένα άρθρο του Δημήτρη Καρύδα στο novasports;?

experience

Ο Διαμαντίδης και ο Σπανούλης μια χαρά καριέρα κάνανε στην Ελλάδα. Ο Παπαλουκάς αδικήθηκε, έφυγε σαν αποτυχημένος από την μη τη χαρακτηρίσω τώρα νοοτροπία μερικών αλλά είδαμε ποιος ήταν ο αποτυχημένος, σε κάποια φάση ήταν ο από τους πιο ακριβοπληρωμένους στην Ευρώπη. Τώρα για τον Αντετοκούμπο την τελευταία φορά που τον είδα με την εθνική απείχε πολύ από το να είναι τόσο καλός, θεαματικός παίκτης σίγουρα αλλά είχε ακόμα. Βέβαια βελτιωμένος από την προηγούμενη από αυτή φορά. Δεν βλέπω πολύ ΝΒΑ οπότε δεν τον έχω δει να παίζει για να έχω άποψη, άμα ξαναπαίξει με την εθνική σε κανένα τουρνουά θα δω σε τι επίπεδο είναι.

experience

Με εξέπληξε ευχάριστα ο αδερφός του όμως στο περσινό ευρωμπάσκετ

aka Θεούλης

Παρακολουθω και διαβαζω nba ασταματητα τα τελευταια 8 χρονια. Με συνολικά νουμερα Ο Γιαννης ειναι στους 3 καλυτερους. Με προοπτική ειναι το νουμερο 1 , με εξελιξη εως τωρα ειναι μεσα στους 3 τον περναει σιγουρα ο ολαντιπο και μαλλον ο Γκομπερτ που φετος εμεινε υγειης. Ειναι το μεγαλυτερο προτζεκτ μετά απο πολλά χρονια και ειναι κάτι το διαφορετικό στο nba που το χρειαζοταν τα τελευταια χρονια.

Όλο πρέπει να διαβαστεί.Αν και ηθικιζει κάπου,εγώ ψυχοπλακωθηκα με τη μοίρα κάποιων άγνωστων παιδιών.
Όσο για το φαινόμενο ΑΕΚ,τα έλεγε ο αντμίν μας πριν από τον Καρύδα (να τα λέμε αυτά!).

Dr Nimbelugen

Συμφωνώ με την ουσία του άρθρου διαφωνώ ωστόσο στο αν πραγματικά μπορεί να σταθεί σε σύγκριση κάποιο Ελληνικό ταλέντο με αντίστοιχα ξένα( Ευρωπαίους ή Αμερικανούς).Το να κερδίσεις ενα εγχώριο πρωτάθλημα ή ένα κολλεγιακό δε σε βάζει αναγκαστικά σε τροχιά διάκρισης και στο επάνω ράφι στη συνέχεια της καρριέρας σου, ακόμη και αν είσαι καλός παίκτης.Κακά τα ψέμματα , ο καλός ο παίκτης από “νινί” φαίνεται ( όπου καλός μιλούμε για το σούπερντούπερ ταλέντο).Παράδειγμα, ποιός από τα δικά μας παιδιά εξελίχθηκε σε τοπ παίκτη?Κάποιοι έφτασαν σε υψηλό επίπεδο και φαινόταν από πολύ μικροί( Σάσα και ο Γρεβενιώτης μας, αμφότεροι σε Ολυμπιακό).Ο Λίνος σχεδόν εξαρχής φάνηκε πως δεν είχε το πακέτο ή το έχασε στο δρόμο,τα τωρινά παιδιά δεν ξέρω.Δείτε την εθνική εφήβων μας.Διάβαζα ένα άλλο άρθρο όπου γινόταν αναφορά ατομικά στα μέλη της.Στην καλύτερη το άρθρο έγραφε πως ο α θα παίξει να δουλέψει το σουτ , ο β την άμυνα, ο γ την ταχυδύναμη ο δικός μας ο Βουλγαρόπουλος τα πάντα λόγω ύψους με καλή προοπτική….τι θέλω να πω…κάνετε μια σύγκριση ( όχι με Ντονσιτσ ή Αντέτο ) αλλά με τον μικρό Πετσάρσκι πχ.ΝΑΙ ΑΥΤΟΣ φαίνεται να είναι δε νέξτ μπιγκ θινγκ ( Αν δεν τον φάνε τα αμάξια οι τέως και οι επόμενες).Το ταλέντο είναι κάτι έμφυτο και πρέπει να δουλευτεί.Ο αξιοπρεπής και έντιμος ρολίστας με καλά στοιχεία μπορεί να παραχθεί.Υποκειμενικά προτιμώ να στήνεται μια ομάδα με “βιομηχανικούς”παίκτες πιστότητας ( βλ.Μίκαελ Κοχ για τα παππούδια του μπλογκ ) την οποία θα γαρνίρω με ταλαντούχους σκόρερ κτλ Έλληνες αν υφίστανται, Ευρωπαίους ή Αμερικανούς παρά ως Σύλλογος να ρισκάρω με πιτσιρίκια την καθημερινότητα και την επιβίωση μου.Νομίζω , με κάθε ταπεινότητα, πως οι καιροί δεν είναι ρίσκου.Τα επόμενα 1-2 χρόνια θα πρέπει να πάμε με συγκεκριμένο μοντέλο τύπου Αγγέλου, και σταδιακά μεσο-μακροπρόθεσμα να προχωρήσουμε σε παιδομαζώματα και αναπτυξιακά τύπου Άγιαξ.Η ψήφος μου λοιπόν είναι όχι σε ταλέντα που είναι αμφίβολα ταλέντα με πιθανή, ίσως και εφόσον εξέλιξη.Μόνο σε σίγουρα ( και πάλι όσο είναι εφικτή η βεβαιότητα) άλογα( βλ.Σάσα, Κωστάκης κτλ).

aka Θεούλης

Σε γενικες γραμμες συμφωνώ.
Σε θεωρητικό επιπεδο, πλανο, ναι κάπως ετσι θα πρεπει να λειτουργησουμε.
Στο πρακτικό κομματι ομως, θεωρω πως η Ελληνική νοοτροπία σε οτι αφορα τον τροπο εξελιξης των παιδιων στερειται των υπολοιπων.
Χαρακτηριστικο των εθνικων μας ομαδων ειναι η ψυχή το παθος η αμυνα και το οτι δ χανουμε ευκολα την συγκεντρωσή μας. Που ειναι όλα πολύ καλά, σε συλλογικό επιπεδο όμως. Σε ατομικό επιπεδο ,ενας παικτης που εχει τα παραπανω στοιχεία, θα είναι στην καλυτερη «πολυεργαλείο», «χρησιμος» κτλ και δεν θα ειναι «ταλενταρα-σουπερσταρ-παικταράς» κτλ..
Δεν έχουμε δομησει τις ακαδημιες μας για να βγαλουμε υπερπαικτες ακόμα και αν καποιοι φαινεται οτι μπορουν να γινουν. Θα γαλουχησουμε τα παιδιά με τα βασικά και απο κει και περα, τα εξτρα που χρειαζεται για να γινει σουπερσταρ θα τα δουλεψει στο εξωτερικό ή μονος του.
Δεν ξερω κανεναν ελληνα σουπερσταρ που να μην εφυγε απο Ελλαδα και να εγινε τελικα σουπερσταρ. (Διαμαντίδης;;; Δ ξερω..)
Αποψή μου ειναι πως δεν γεννιεσαι σουπερπαικτης. Ο καρυ ήταν ενας καλος παικτης χωρις φυσικα κ αθλητικά προσοντα. Σκιστηκε στην δουλειά και αφιερωσε 1000αδες ωρες για να εξελιξει το παιχνιδι του και τελικά καταφερε και αλλαξε ολοκληρο το nba. Άλλαξε τις αντιπαλες αμυνες, εδειξε σε ολους οτι μπορουν να σκοραρουν απο παντού (πλεον μεχρι και τα 5άρια εχουν ποσοστό ευστοχιας πανω απο 35% στο τριποντο. Μεχρι κ ο χάουαρτντ σουταρει πλεον)
Οταν πηγε ο παπανικολαου στους ροκετς ειχε γραψει «εδώ μπορεις να γίνεις οσο καλός θελεις αρκει ν εχεις ορεξη, δεν υπαρχει ταβανι» κ τελικα φαινεται οτι δεν ειχε πολυ ορεξη.
Για μενα σουπερσταρ παικτης με τρομερη εξελιξη ειναι ο Σλουκας. Τον εχω για θεό από την πρωτη χρονια στον Αρη. Φαινεται ποσο δουλευει.
Καταληγοντας, εξηγώ πως για να γινεις σουπερσταρ πρεπει να σκεφτεσαι, να συμπεριφερεσαι, να θυσιαζεις, να δουλευεις σαν σουπερσταρ. Με 3 ωρες προπονηση την ημερα κανεις δεν εγινε σουπερ.
Ο Φελπς κολυμπουσε 365 ημερες τον χρονο 3 φορες την ημερα και ειπε «οι υπολοιποι κανουν 360 ημερες προπονησεις λογω πασχα χριστουγεννα καλοκαιρια, εγω προτιμώ να κανω 5 ημερες προπονησεις παραπάνω τον χρονο ωστε να εχω το πλεονεκτημα»

Number7

Νομίζω ότι και αυτή η νομοθεσία στην Ελλάδα που πρακτικά δεν επιτρέπει σε μία ομάδα να δεσμεύσει έναν παίκτη και μετά τα 18 δημιουργεί προβλήματα στην αναπτυξιακή διαδικασία στις ομάδες. Πόσες θα επενδύσουν σε ένα ταλέντο αν ξέρουν ότι στα 18 μπορεί να φύγει; Ο Ντόνσιτς από τα 14 ήταν στη Ρεάλ. Εμείς πήραμε τον Βεζένκοφ σε τέτοια ηλικία νομίζω και παρακαλούσαμε στα 18 να μείνει στην ομάδα. Ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟ έχουν βέβαια δυνατότητα να δεσμεύσουν παίκτες, πληρώνοντας όμως τρελά λεφτά – Ο Χαραλαμπόπουλος διάβασα ότι έχει 300 χιλ. συμβόλαιο για φέτος.