TELIKOI_1997_PROUSA_TOFAS-ARIS_KYPELLO_1

Σαν σήμερα , 3 του Απρίλη τους 1997, κλείσαμε 19 χρόνια από την επέτειο της μεγάλης μας νίκης μέσα στην Προύσα  , το δεύτερο Ευρωπαϊκό τρόπαιο στην ιστορία του συλλόγου. Το κύπελλο το πήραμε , κόντρα σε όλα τα προγνωστικά , μιας και είχαμε χάσει 66-77 στο εντός έδρας παιχνίδι και πηγαίναμε να παίξουμε σε μια καυτή έδρα , με 5000 Τούρκους , απέναντι σε μια πολύ καλή ομάδα.

Αλλά τα καταφέραμε και γράψαμε μια χρυσή σελίδα στην ιστορία του συλλόγου ( μας βγήκε και το όνομα…)

 

 

Στην Α1 εκείνης της περιόδου χάσαμε μέσα από τα χέρια μας την 4η θέση και μαζί με αυτήν χάσαμε και την ευκαιρία να διεκδικήσουμε κάτι παραπάνω , με μια ομάδα που δεν ήταν για την 5η θέση και δημιούργησε κι όλη αυτή την κατάσταση με τον Σούμποτιτς…

Στην Ευρώπη πάντως το ρεκόρ μας ήταν 12-4 , με όλες τις ήττες μας να έρχονται στη φάση των διπλών αγώνων.

Τα στατιστικά μας :

aris_korac_1997

Η διοργάνωση και η πορεία προς τον τελικό μας έδωσε κάποια εκπληκτικά παιχνίδια ,όπως οι 2 ημιτελικοί με την Μπενετόν ή ο επαναληπτικός μέσα στο Περιστέρι που κρατήσαμε τη διαφορά με νύχια και με δόντια.

Επιθετικά , είχαμε 86,1 πόντους , επιχειρώντας μάλιστα , μόλις 12 τρίποντα ανά αγώνα , μιας και η υπεροχή μας ήταν μέσα στη ρακέτα , με Ορτίθ , Σάκλεφορντ , Αγγελίδη και με τον Λιαδέλη να μην επιχειρεί πολλά τρίποντα.

Η Τόφας είχε περάσει αέρα στον τελικό , χάνοντας μόνο ένα παιχνίδι στη σειρά των διπλών αγώνων.

Μεγάλα της όπλα ήταν ο Ρότζερς , ο Γκρίφιθ και ο Αλάνοβιτς.

Το boxscore του αγώνα:

boxscore_aris_tofas

Αξίζει να δείτε λίγο το βίντεο για να θυμηθείτε την επική μετάδοση του Πάρι ( Γ ) Καλημερίδη , που σε όποιο σουτ βάζαμε ήταν παλικαρίσιο καλάθι κι όποιο χάναμε ήταν βεβιασμένη ενέργεια ( είτε ήταν στα 5 δεύτερα είτε στα 30! ) , με ατάκες του στυλ , 14 πόντους ο Μπόνι , όπως με λέει ο συνάδελφος Τότσικας ή εδώ ο Αλάνοβιτς δροσίζεται , τι άλλο να κάνει κι αυτός…

Το παιχνίδι ξεκίνησε μουδιασμένα για τον Άρη , με τους Τούρκους να μπαίνουν με ενέργεια και πάθος κι να έχουν ένα ελαφρύ προβάδισμα , 8-4 και 12-8 κοντά στο πρώτο πεντάλεπτο.

Κάπου εκεί , σε μια διεκδίκηση ριμπάουντ , τραυματίστηκε ο Αιντίν ( ο Βόσνιος Άντιτς που έγινε Τούρκος ) και δεν ξαναέπαιξε σε όλο το παιχνίδι. Αυτό ήταν καλό για εμάς , καθώς στο πρώτο παιχνίδι αυτός μας είχε κάνει μεγάλη ζημιά.

Σιγά σιγά , πλησιάσαμε στο σκορ και γύρω στο δεκάλεπτο περάσαμε και μπροστά ( 21-24 ) , με μπροστάρη τον Μπόνι , που είχε 14 πόντους σε 18 λεπτά!

Τρία λεπτά πριν τη λήξη του ημιχρόνου , πετύχαμε και τη μεγαλύτερη μας διαφορά στο πρώτο ημίχρονο , 27-35 , την οποία όμως χάσαμε σχεδόν αμέσως , κάνοντας χαζά λάθη , για να λήξη το ημίχρονο με 34-37.

Στο δεύτερο ημίχρονο , ανεβάσαμε στροφές στην άμυνα και καταφέραμε στο 25 να έχουμε μια διαφορά στους 8 πόντους ( 37-45 ) και το παιχνίδι φαινόταν να είναι στα μέτρα μας , απλά κάποιες φάσεις δε μας πηγαίναν.

Με τρίποντο και φάουλ του Σταυρακόπουλου , φτάσαμε στο +11 και ισοφαρίσαμε το σκορ του πρώτου παιχνιδιού και πλέον , το άγχος όλο το είχαν οι Τούρκοι.

Το παιχνίδι πήγαινε στο όριο μέχρι το 34 , όπου και με καλάθι του Μπόνι ( το πρώτο του στο δεύτερο ημίχρονο ) περάσαμε με 13 πόντους μπροστά ( 50-63 ) .

Μέσα σε 2 λεπτά το παιχνίδι είχε γίνει 52-67 και από τότε δεν έπεσε η διαφορά κάτω από τους 12 πόντους.

Με το 5ο φάουλ του Σάκλεφορντ στο 1,5 λεπτό χάσαμε τη μάχη των ριμπάουντ και οι Τούρκοι με πολλαπλά επιθετικά ριμπάουντ , μένανε στη διεκδίκηση του παιχνιδιού και εκνεύρισαν τον Πάρι , που αναφώνησε το κορυφαίο ” ένα ριμπάουντ βρε παιδιά! ”

Ήδη στο τρίλεπτο και βλέποντας οι Τούρκοι φίλαθλοι πως δεν μπορούν να μειώσουν οι παίκτες τους , άρχισαν να πετάνε σημαιάκια μέσα στο γήπεδο.

Με το κλέψιμο του Λιαδέλη , που κατέληξε σε καλάθι και φάουλ στα 30 δευτερόλεπτα , το παιχνίδι είχε καθαρίσει και οι Τούρκοι φίλαθλοι αποφάσισαν να πετάξουν στο παρκέ , ότι κρατούσαν , με αποτέλεσμα την εκκένωση του γηπέδου και την υπέροχη σκηνή της απονομής σε άδειο γήπεδο!

 

Οι 4 παράγοντες στου παιχνιδιού:

[table “192” not found /]

 

Shotchart του παιχνιδιού :

shot telikos korac

Στο τελευταίο δεκάλεπτο οι Τούρκοι μας κάνανε συνέχεια φάουλ , με αποτέλεσμα να επιχειρήσουμε 20 βολές σε 10 λεπτά! Από αυτές βάλαμε τις 16 !

Η άμυνα μας στο δεύτερο ημίχρονο είχε σαν στόχο να οδηγούμε τους Τούρκους στη ρακέτα , όπου κυριαρχούσαν οι Σάκλεφορντ και Ορτίθ , και είτε να τους αφήνουμε το τρίποντο , είτε να προσπαθούν να κάνουν σουτ υπό κακές προϋποθέσεις , αλλά και οι αλληλοκαλύψεις μας ήταν ιδανικές.

Γενικά στο δεύτερο ημίχρονο κάναμε ένα καταπληκτικό παιχνίδι , τόσο τακτικά από τον Σούμποτιτς , όσο και στην εφαρμογή από τους παίκτες !

Το 80% των σουτ μας ήρθαν μέσα από το ζωγραφιστό και σε συνδυασμό με τις πολλές βολές που επιχειρήσαμε , μας οδήγησε στους 88 πόντους και στο εκπληκτικό 134 στην επιθετική αποτελεσματικότητα!

 

 

13 Comments
παλιότερο
νεότερο καλύτερη βαθμολογία
Inline Feedbacks
View all comments
Toby B

Κυριολεκτικά η πρώτη μου αθλητική ανάμνηση. Ένα μικρό θαύμα και η κούπα στη Θεσσαλονίκη. Από ότι βλέπω από τη στατιστική, εξαιρετικό ποσοστό στα δίποταν. Λογικό για μια ομάδα με τέτοιο ρόστερ. Τι παικταράδες. Ορτίθ, Μπόνι, Σάκλεφορντ και φυσικά Λιαδέλης. Τον άφησα για το τέλος όχι γιατί ήταν χειρότερος αλλά για την τεράστια πίκρα όταν πήγε δίπλα.

the god of war

‘Ηταν μία ανέλπιστη μεγάλη επιτυχία μετά και από την ήττα στο Παλέ .Αλλά η ομάδα πάντοτε έτσι ήταν ..Ή του ύψους ή του βάθους ,ικανή για το καλύτερο αλλά και για το χειρότερο .Μάλιστα στο πρώτο ματς είχα ανέβει με τους οργανωμένους της Αθηναϊκής Σούπερ 3 και είχαμε γυρίσει ξενερωμένοι και ταλαιπωρημένοι με την αίσθηση ότι το κύπελλο είχε οριστικά χαθεί ..Θυμάμαι από εκείνη την περίοδο τον “τρελό” Ιταλό να χτυπάει τα ταμπούρλα με τους οπαδούς !

tolis.prodigy

Κυριολεκτικά η και εμενα πρώτη μου αθλητική ανάμνηση.Ηταν τοτε που αρχισα να καταλαβαινω ποσο μεγαλη ομαδα υποστηριζαμε ολοι στην οικογενεια,7χρονον τοτε και αυτο που με εχει μεινει καρφομενο στο μυαλο απο κεινες τις μερες ειναι το “ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΡΕΤΕ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΜΕΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΤΕ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΤΕ ΠΙΣΩ”

ARISUNITED

Πολλα σημεία εκτος γηπέδου 1. Ημουνα απο τους πρώτους που κατέβηκαν σε Λευκό Πύργο, τον αγώνα τον είχα δει έτοιμος ντυμενος με τη σιγουρια οτι το -11 θα το περνούσαμε σε Τριάδα, 5 λεπτά από το Πύργο. 2. Τηλεοπτικα ο αγωνας μεταδόθηκε σε επανάληψη 3 φορές!!! 1η την επόμενη μέρα το βράδυ 2η το Σάββατο και 3η το μεθεπόμενο Σάββατο Τετοιο ρυθμό αναμετάδοσης δεν είχε ποτέ κανένας αγώνας ελληνικής ομάδας, μιλάμε για την κρατικη ΕΡΤ3. Μελανό σημείο οτι μας μετεφεραν στον εμπορικο σταθμό παραδίπλα του αεροδρομίου καθως παράλληλα προσγειονόταν το αεροπλάνο του τότε πρωθυπουργού κο Σημίτη. Τώρα ποιος πρόσφερε πιο… Περισσότερα »

giannisaris81

Ισως η πρωτη μεγαλη επιτυχια που χαρηκα τοσο πολυ αφου τα χρονια της αυτοκρατοριας ημουν αρκετα μικρος για να καταλαβω τι βλεπω. Μιλαμε για τεραστιο αθλο αυτο που καταφερε αυτη η ομαδα.Ειδικα στα επαναληπτικα ματς με μπενετον και τοφας. Η μπενετον θυμαμαι ειχε εναν αμερικανο φοβερο σκορερ απο τους καλυτερους που εχω δει(πως τον λεγαν? κολησα τωρα). Ο αγαπημενος μου παικτης τοτε ηταν ο μεγαλοπρεπης Σακλεφορντ…ωραιος τυπος νομιζω ειχε πει ο Σαμολαδας οτι του ειχε ζητησει λεφτα να παει να παιξει στο καζινο στη προυσα στο τελικο!!! Βλεπω Σιουτης 12 ποντους 10 ασιστ….υποτιμημενος παικτης της εποχης κατι παιχτακια τωρα στυλ… Περισσότερα »

Jim Patras

Henry Williams

giannisaris81

Ναι σωστα…απιστευτος δολοφονος jim!!!

καπετάν Κανένας

Ο Σιούτης ήταν ο αγαπημένος μου παίκτης εκείνη την εποχή στην ομάδα κ ο λόγος που προτιμούσα να παίζω πλαιη-μέικερ!Θυμάμαι χαρακτηριστικά πως σε μια ζωντανή μετάδοση της Α2 από την ετ-1 τον είχα πρωτοπροσέξει ως παίκτη του Μίλωνα!!!Ήταν ένα ματς που κλασικά είχε βάλει 30τόσους πόντους(πρώτος σκόρερ Α2) κ μάλιστα είχε έρθει στα χέρια με κάτι αντιπάλους(μιλάμε ξύλο!),χωρίς όμως να φάει κανείς τους τεχνική ποινή!Το θυμάμαι χαρακτηριστικά αυτό,γιατί απορούσα με τους διαιτητές που δεν έδωσαν τπτ!Έκανε φοβερές φάσεις κ έλεγα μέσα μου τί καλά που θά’ταν να τον παίρναμε εμείς…Ε,το καλοκαίρι τον πήραμε!Και παρ’όλο που περίμενα πότε θα ξανάρχιζε τα…… Περισσότερα »

experience

Από τη στιγμή που αποκλείσαμε τη Μπενετόν δεν γινόταν να χαθεί αυτός ο τίτλος, δηλαδή δε γινότανε. Στον ημιτελικό ο Λιαδέλης έκλεισε πολύ καλά τον Williams ο οποίος έστειλε το ματς στην παράταση με δίποντο που τελείως λάθος μέτρησε για τρεις. Μυθική πρόκριση στην Ιταλία και μετά εντάξει, το να μη το πάρεις ήταν απλώς μη αποδεκτό αποτέλεσμα. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς χάσαμε και από την Τόφας εδώ μέσα.

Pippo

Τι φοβερή ανάμνηση αυτός ο αγώνας… Θυμάμαι μικρός το έβλεπα στο σαλόνι και είχα πορωθεί όταν πήραμε την διαφορά και πλησιάζαμε στο τρόπαιο! Ανεπανάληπτες στιγμές και υπέροχα συναισθήματα.

vayio

20χρονος φοιτητης τοτε, εβλεπα το ματς σε παραλιακη καφετερια. Θυμαμαι χαρακτηριστικα οτι στα τελευταια λεπτα, απο την αγωνια ειχαν μουδιασει εντελως τα δυο μου χερια, που σχεδον δεν τα αισθανομουν. Τοσο, που τρομαξα οτι κατι θα παθω! Η περιγραφη του Καλημεριδη ηταν σχεδον επικη, κυριως με την τρεμαμενη φωνη του στο τελος… ετοιμος να μπει μεσα ηταν. Φυσικα μετα την απονομη, απευθειας στο Λευκο Πυργο για τα πανυγηρια, οπου ημουν απο τους πρωτους που εφτασα… μετα εγινε το ελα να δεις! Υ.Σ 1. Αξεχαστο και το μαυρο πρωτοσελιδο του Super Aris μετα τον 1ο τελικο: “Αν δε παρετε το κυπελλο… Περισσότερα »

dionisios

Τεράστια νίκη και φυσικά δεν έγινε χωρίς μεγάλους παίκτες ….Ορτίθ – Μπόνι – Σακλεφορντ – Λαδέλης και σία …..συν καλός προπονητής που γνωρίζει το άθλημα και την πίεση…(Πίξι ατελείωτε) …….συν ο τρελός ο χορηγός έφεραν αυτήν τη κυπελλάρα και ανέβασαν το πρεστίζ της ομάδας. Αντε και του χρόνου