Μάρτης γδάρτης…

5 παιχνίδια , 5 ήττες

ΤΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ

Ο μήνας ήταν τραγικός , όπως και να το δούμε. 63 σουτ , για να βάζουμε 66,8 πόντους , περιγράφει την τραγικότητα μας στην επίθεση καταπληκτικά.

Ένα ακόμα τέτοιο νούμερο είναι το 50% στις βολές , νούμερο ακόμα χειρότερο από το 58,6 που είχαμε τον προηγούμενο – αγωνιστικό – μήνα.

ΟΙ ΠΕΝΤΑΔΕΣ

Ένα πράγμα που μου τράβηξε το ενδιαφέρον στις πεντάδες , είναι πως οι 2 πρώτες σε λεπτά είναι κοντά στο -20 Net Rating . Αυτόν τον μήνα ο Καστρίτης χρησιμοποίησε πάρα πολλές πεντάδες και γενικά δυσκολεύτηκε αρκετά να βρει κάποιες και να τους δώσει χρόνο. Είχαμε βέβαια και τραυματισμούς , όπως επίσης και παιχνίδια που άνοιξε το σκορ , άρα έπαιξαν αρκετά παίκτες του πάγκου , αλλά σίγουρα , οι πεντάδες , δείχνουν πως και ο κόουτς έψαχνε , αλλά δεν μπορούσε να βρει το γιατρικό.

ΕΚΤΙΜΗΣΗ

Από την αρχή της χρονιάς , το ίδιο τροπάριο , 9-12. Απλά , σαν άνθρωποι , πάντα ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο.

Στην αρχή του μήνα , είχαμε 15% πιθανότητες για να μπούμε στα πλέι οφ και 1% να πέσουμε. Πλέον , έχουμε 1% να μπούμε πλέι οφ και το ίδιο για να πέσουμε.

Στην εκτίμηση του αριθμού των νικών μας , έχουμε 64% πλέον πιθανότητα να κάνουμε 8-9 νίκες , όπως φυσικά υπάρχει και 2% να μην κάνουμε νίκη μέχρι τώρα ( ας ελπίσουμε να μην το ζήσουμε κι αυτό ).

Ο ΚΑΛΟΣ

Ο Τολιόπουλος , δε μάγεψε με την απόδοση του ( ίσως ήταν πιο safe choice o Μαγκί ) αλλά ο Τολιόπουλος είναι αυτό που λείπει από την ομάδα από την αρχή της χρονιάς και πιστεύω πως αξίζει να αναφερθούμε αναλυτικά.

Ο Τολιόπουλος είναι ο Αμερικάνος παίκτης στην περιφέρεια που δεν έχουμε , το μεγαλύτερο λάθος του Αγγέλου στο στήσιμο της ομάδας το καλοκαίρι , ένα λάθος που φροντίζει να μας υπενθυμίζει την ύπαρξη ( ή μάλλον την απουσία του ) σε κάθε παιχνίδι.

Αυτό που δεν είχαμε στην περιφέρεια , έναν παίκτη να παίρνει την μπάλα και να μη φοβάται να πάρει το σουτ , να μη φοβάται να κάνει την ατομική ενέργεια , αυτό είναι ο Τολιόπουλος. Με τις όποιες αδυναμίες του ( όχι και τόσο ενδιαφέρον για άμυνα , σχεδόν καθόλου διείσδυση ) είναι ο παίκτης που ήρθε στη μέση της περιόδου και πλέον είναι δεύτερος στα σουτ στην ομάδα ( με 10 περίπου μ.ο. αυτόν τον μήνα ) και ο πιο αποτελεσματικός μας περιφερειακός.

Το μεγαλύτερο του πλεονέκτημα είναι πως θα πάρει το μεγάλο σουτ , δε φοβάται κι αυτό είναι κάτι που το έχουν όλοι οι άλλοι “πρωταγωνιστές” μας.

Για αυτό και λέω πως είναι ο Αμερικάνος περιφερειακός που δεν είχαμε φέτος και εύχομαι να μείνει για χρόνια στην ομάδα , γιατί τουλάχιστον ξέρω πως με αυτόν θα χτυπιέμαι γιατί έχασε το σουτ κι όχι γιατί έχασε την μπάλα στην τελευταία επίθεση…

Ο ΚΑΚΟΣ

Αυτό ο μήνας μας … έγδαρε και το φταίξιμο πάει σε όλο το αγωνιστικό τμήμα.

Προπονητές και παίκτες , έχουμε μαζί το μερίδιο ευθύνης για αυτό το 0-5 και κυρίως για την ήττα με τον Κολοσσό , που ουσιαστικά είναι το μόνο παιχνίδι που έπρεπε να κερδίσουν.

Γενικά , πάντως η εικόνα αυτόν τον μήνα είναι η ίδια εικόνα που είχαμε στην αρχή της χρονιάς , μιας ομάδας που παλεύει , αλλά αυτό μπορεί , δεν χάνει τραγικά ( εκτός κάποιων εξαιρέσεων ) αλλά χάνει άσχημα , παίζοντας τραγικά στην επίθεση ή για να το πω καλύτερα , σουτάροντας τραγικά στην επίθεση . Εκτός από το χειρότερο ρεκόρ όλων των εποχών στις βολές ( βαδίζουμε ολοταχώς προς τα εκεί ) καταφέραμε αυτόν τον μήνα να ρίξουμε κοντά στους 10 πόντους την επίθεση μας , με highlight την πτώση ( ~ 8% ) του ποσοστού μας στο τρίποντο.

Δυστυχώς η ομάδα έδειξε μια χαλάρωση , μια ανεπίτρεπτη χαλάρωση , σαν να έχει τελειώσει το πρωτάθλημα και όσο κι αν έχει ευθύνη και το προπονητικό τιμ για αυτό ( θα τα πούμε παρακάτω ) , αλλά και οι παίκτες δεν είναι τίποτα έφηβοι να μην ξέρουν τι γίνεται , έχουν μεγάλη ευθύνη και αυτοί.

Ο ΑΣΧΗΜΟΣ

Όταν ανακοινώθηκε ο Καστρίτης , από τη μια χάρηκα γιατί πραγματικά μου άρεσε σαν προπονητής και θα ήθελα να τον δοκιμάσουμε στον Άρη , από την άλλη όμως φοβήθηκα πως θα καεί , γιατί μπήκε σε μια κατάσταση που δεν είχε σωτηρία.

Η ομάδα θα ήταν αυτή , θα έκανε 1 προσθήκη Έλληνα και 1 ξένου ( κι αν ) , πολύς κόσμος και προφανώς και ο ίδιος ο πρόεδρος , είχαν αυταπάτες για αυτήν και θα έπρεπε να δείξει σημαντικότατη βελτίωση για να πείσει το “δύσκολο” περιβάλλον του Άρη , πως αξίζει.

Τα ήξερε όμως όλα αυτά όταν ανέλαβε τη δουλειά , οπότε δεν έχει και πολλές δικαιολογίες.

Σχεδόν ένα γύρο – πλέον – από την πρόσληψη του , η ομάδα παρουσιάζει το ίδιο αγωνιστικό πρόσωπο που έφερε τον προκάτοχο του στην απόλυση. Τραγικά νούμερα στην επίθεση , όχι τόσο καλή προσπάθεια στην άμυνα ( ειδικά απέναντι στις καλές ομάδες ) .

Στα 9 παιχνίδια με τον Αγγέλου είχαμε ανά 70 κατοχές 66,9-71,6 αντίστοιχα και στα 12 παιχνίδια με Καστρίτη 66,3-69,2 .

Θα μου πείτε , αυτοί είναι παίκτες που φορτώθηκε , δεν μπορεί να κάνει και πολλά. Μπορεί , αλλά το ξαναλέω , ήξερε που ερχόταν , ήξερε πως δε θα είχε προσθήκες και σε σχέση και με το ρόστερ που παρέλαβε από τον Αγγέλου , έχει και τον Τολιόπουλο , έναν παίκτη που είναι 2ος σε σουτ στην ομάδα πλέον.

Αυτό όμως που με έκανε να ανησυχώ είναι η ανατροπή με τον Κολοσσό.

Μια του κλέφτη , δυο του κλέφτη , τρεις και την κακή μας μέρα. Πόσες ανατροπές από +17 να αντέξει ο Αρειανός; Πόσες ανατροπές ,τέτοιου είδους , από ομάδες που έχουν 2 νίκες ;

Το έχω ξαναπεί , πως αυτές τις ανατροπές , εγώ τις χρεώνω – κυρίως – στους παίκτες . Αλλά όταν έχουμε 3 τέτοιες , σε 12 παιχνίδια , αρχίζω να κοιτάω και προς τον πάγκο. Γιατί μια δε γνώριζε τους παίκτες , δυο είχαν κακή ψυχολογία , στο παιχνίδι με τον Κολοσσό , δεν υπάρχει καμία δικαιολογία.

Είναι ανικανότητα αντιμετώπισης της κατάστασης όταν τα πράγματα πάνε στραβά; Είναι έλλειψη καθαρού μυαλού; Έλλειψη εναλλακτικού πλάνου;

Μπορεί να είναι όλα τα παραπάνω , μπορεί τελικά να φταίνε μόνο οι παίκτες. Εγώ είμαι διατεθειμένος να του δώσω μια ευκαιρία να κάνει την δική του ομάδα το καλοκαίρι , αλλά όσο περνάει ο καιρός , τόσο το μόνο πράγμα που μου θυμίζει πως αλλάξαμε προπονητή στη μέση της χρονιάς , είναι γιατί δεν έχουμε κάποιον – ας το πω ευγενικά – δύσπεπτο στον πάγκο κι έχουμε έναν αδιάφορο , που κανείς δεν ασχολείται μαζί του.

Δυστυχώς, όμως , στον Άρη , το αδιάφορο δεν περνάει… Αν θέλει ο Καστρίτης ας ρωτήσει τον Ζούρο και τον Χέρμπερτ να του πουν…

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΜΗΝΑΣ

  • Προμηθέας
  • @ Χολαργός
  • Κύμη
  • @ Ήφαιστος

 

νεότερο παλιότερο καλύτερη βαθμολογία
Ειδοποίησε με
vaggelaris
vaggelaris

Ας είμαστε ρεαλιστές η ομάδα δεν ήταν για πλέι οφ. Χολαργός κ Ήφαιστος είναι πιο καλοδουλεμενες ομάδες με καλύτερους ξένους. Εκεί είναι η διαφορά μας όχι στους Έλληνες. Ναι ακούγεται τραγικό αλλά είμαστε για το 9-12. Αυτό που δε θα μάθουμε ποτέ είναι τι θα γινόταν αν δεν ερχόταν ο καστριτης κ έμενε ο αγγέλου. Το πιο πιθανό θα ήταν να είχαμε καφρίλες εναντίον του από την εξέδρα. Οπότε μάλλον ήταν κ ο μοναδικός λόγος αλλαγής. Γιατί δε κάναμε με καστριτη κ καμία σούπερ νίκη. Θα ήθελα μια μεγάλη νίκη φέτος έστω για το γόητρο. Μακάρι να είναι με Προμηθέα… Περισσότερα »

timemaster

το πρώτο πράγμα που παρατήρησα είναι ότι οι δύο πεντάδες με τον περισσότερο χρόνο είναι και δύο πεντάδες χωρίς κανέναν κοινό παίχτη. Ουσιαστικά η δεύτερή μας πεντάδα παίζει τον ίδιο χρόνο με την πρώτη και έχει περίπου τα ίδια αποτελέσματα. Από εκεί και πέρα παρατηρώ πως το καλύτερο δίδυμο γκαρντ είναι ο Φλιώνης με τον Τολιόπουλο. Όταν έχουν τον Τζόνσον είναι στο +32 και όταν έχουν το Μπελ +35 όμως όταν τριάρι γίνεται ο Μποχωρίδης προφανώς κάτι αλλάζει και πέφτουν στο -14. Όταν παίζουν Μποχωρίδης με Τζόουνς μαζί (που είναι θεωρητικά οι καλύτεροί μας παίχτες) μαζί με Τολιόπουλο πέφτουμε στο… Περισσότερα »

experience

Ο προπονητής ήξερε που ερχόταν, δεν αποτελεί δικαιολογία το ότι δεν έχουμε παίκτες. Τώρα δε με απασχολεί πολύ ο Καστρίτης, δεν ξέρω πώς να τον κρίνω, βασικά είναι ακόμα μία κακή μονάδα σε ένα κακό σύνολο αυτή τη στιγμή. Τι να ξεχωρίσεις από το φετινό Άρη πραγματικά. Για μένα το μόνο θετικό είναι ότι έτσι όπως ήρθαν τα αποτελέσματα και να θέλουμε δεν πέφτουμε γιατί άμα εξαρτιόταν από μας και με τον χειρότερο στην έδρα μας να παίζαμε μάλλον θα χάναμε. Η ήττα από Κόλοσσό ήταν τραγική. Είναι αστείο να συζητάμε για πλει οφ με ομάδα που έχει 50% στις… Περισσότερα »

Dom
Dom

Ο τολιοπουλος αποδεικνύει ότι το ηγετικό στοιχείο στον χαρακτήρα ενός ανθρώπου υπάρχει έμφυτο και δεν καλλιεργείται. Το λέω αυτό γιατί μετά από 3 χρόνια απραξίας ουσιαστικά στον Ολυμπιακό, έχει το σθένος να αναλάβει πρωτοβουλίες που κάποιος άλλος θα φοβόταν να πάρει ειδικά στον Άρη. Η μόνη ίσως περίπτωση παίκτη που μου έρχεται στο μυαλό, ο οποίος απέκτησε ηγετικά χαρακτηριστικά σε μεγάλη ηλικία, είναι του Διαμαντίδη και αυτό μάλλον επειδή άργησε να βελτιώσει το σουτ του.

Mits-77
Mits-77

Να ρωτήσω κάτι Night, οι προβλέψεις βασίζονται στην αποτελεσματικότητα των ομάδων του Μαρτιού ή του μέσου όρου από την αρχή της σεαζόν?