«Λάθος μου που πήγα στον Π.Α.Ο.Κ.» 

Source: «Λάθος μου που πήγα στον Π.Α.Ο.Κ.» (pics)

Ο ΑΡΗΣ είναι η πρώτη ομάδα που με πίστεψε. Σε αυτήν ανδρώθηκα και είναι φυσικό να είναι η πιο αγαπητή σε μένα. Έχω ένα παράπονο, καθώς αν και έχω βάλει κι εγώ ένα μικρό λιθαράκι στην ένδοξη ιστορία του ΑΡΗ, κάποιοι δεν μου συγχωρούν ότι φεύγοντας πήγα στην άλλη ομάδα της Θεσσαλονίκης, τον Π.Α.Ο.Κ. Τώρα που πέρασαν τόσα χρόνια, πλέον είμαι παλαίμαχος και αντιμετωπίζω τις καταστάσεις με διαφορετικό τρόπο, νομίζω ότι έκανα λάθος κίνηση τότε. Θα έπρεπε να πάω σε άλλη ομάδα, εκτός πόλης. Πάντως, η ζωή συνεχίζεται και είμαι πολύ χαρούμενος που φόρεσα τα κίτρινα μιας ομάδας, στην οποία έπαιξε ο μέγιστος Νίκος Γκάλης και άλλοι αστέρες του παρελθόντος. Μιας ομάδας, που έχει το πιο φανατικό κοινό στη χώρα μας και μια από τις πιο καυτές έδρες στην Ευρώπη».

Δεν πειράζει εγώ σε συγχωρώ

  Subscribe  
νεότερο παλιότερο καλύτερη βαθμολογία
Ειδοποίησε με
alan tomidy

Όχι και έχεις και παράπονο που κάποιοι δεν σου συγχωρούν που πήγες στους ακατανόμαστους! Αυτό, ας το σκεφτόσουν,όταν πήγαινες παρέα με τον γνωστό αντιπαθητικό αντιαρειανό δημοσιογράφο τότε και υπέγραφες! Κάθε επιλογή στη ζωή έχει και το ανάλογο τίμημα!

experience

Σε όλους έκατσε άσχημα αυτή η κίνηση, και σε μένα. Παρόλα αυτά αναγνωρίζω το ότι ήταν ένας πολύ καλός παίκτης που προσέφερε στον Αρη. Επρεπε να πάει κάπου αλλού και το παραδέχεται και ο ίδιος.

Ody

Θυμάμαι σαν σήμερα τον πρώτο του αγώνα με τη φανέλα του Άρη. Ήταν 19 χρονών αλλά είχε τέτοιο πείσμα και τόσο θράσος που όλο το γήπεδο μιλούσε για το νέο Γιαννάκη. Ρε πως περνάν τα χρόνια…

O_Betatzis

Δε θα ξεχάσω τις κίτρινες μπογιές που πετάξανε στην οικοδομή που έμενε τότε, πίσω από το γήπεδο, πριν τη Βούλγαρη.
Αυτόν και τον Σάββα Ηλιάδη απολάμβανα να τους βλέπω.

Lindodil

Παναγιωτη θα εισαι παντα το κιτρινομαυρο λιονταρακι στις καρδιες μας. Ευχαριστουμε για το παθος που εβγαζες και ολες τις ομορφες στιγμες που μας χαρισες φορωντας την κιτρινομαυρη φανελα!

Pippo

Δεν ξέρω αν μπορώ να το χωνέψω… Δεν ξέρω τι θα έκανα στη θέση του ειδικά αν υπήρχαν κι άλλες επιλογές. Πάντως δεν είναι ο μόνος που έκανε αυτή τη διαδρομή. Μπορώ να σκεφτώ κάνα δυο αρχηγούς.

dorian gray

Εγώ πάλι – ως ήρωας του Wilde – ΔΕΝ τον συγχωρώ.
Ας πάει για εξομολόγηση.