Για το χατίρι της κάθε Πέμπτης!

Ο «Δράκος» θα ξαναβγάζει φλόγες από το στόμα του στην παλιά φωλιά του και ο Βασίλης Σκουντής γυρίζει τριάντα δυο χρόνια πίσω και γράφει το μυθιστόρημα της μεταγραφής του στον Αρη.

Στη λήξη του αγώνα οι παίκτες του Αρη δια στόματος Μιχαήλ Μισούνοφ του ζητούσαν συγνώμη για την… υποδοχή, ο Φάνης Χριστοδούλου και ο (προπονητής του Πανιωνίου) Κώστας Μίσσας τον αποθέωναν για τη μεγαλειώδη εμφάνιση και την αντοχή του, ενώ ο ίδιος αποτραβιόταν σε μια γωνιά των αποδυτηρίων και ξεσπούσε σε λυγμούς!

Πέρασαν είκοσι χρόνια και στις 7 Μαίου του 2013 ο Γιαννάκης παρέστη εν μέσω συγκίνησης και αποθέωσης ως προπονητής της Λιμόζ στη συγκινητική τελετή ονοματοδοσίας της σάλας του Αλεξάνδρειου σε Nick Gallis Hall και της απόσυρσης της φανέλας του άλλοτε «alter ego» του, στην Εθνική, στον Αρη και στον Παναθηναϊκό….

Στις 25 Μαρτίου του 2014 έδωσε παρών στο «Παλέ ντε Σπορ», πάλι παρέα με τον Γκάλη, στην εκδήλωση για την εκατοστή επέτειο από την ίδρυση του Αρη…

Την Κυριακή, 18 Ιουνίου του 2017 επέστρεψε στο ίδιο γήπεδο ως προπονητής της Εθνικής ομάδας της προηγούμενης δεκαετίας στον αγώνα «We are all bros» κόντρα στους Αντετοκούνμπο και στους φίλους τους…

Και τώρα έφτασε το πλήρωμα του χρόνου, μετά από 24 χρόνια να ξαναγυρίσει εκεί όχι ως επισκέπτης, αλλά ως σπιτονοικοκύρης!

Για τα εννέα αλησμόνητα χρόνια…

Για τα επτά απανωτά Πρωταθλήματα, για τα έξι Κύπελλα, για το κύπελλο Κυπελλούχων και για το σερί του 80-0…

Για τις αναμνήσεις της στράτας προς τη Γάνδη, προς το Μόναχο, προς τη Σαραγόσα και προς το Τορίνο…

Για το χατίρι των υπέροχων αναμνήσεων, των ανεξίτηλων εικόνων και της απόλυτης παράλυσης που πάθαινε ολάκερη την Ελλάδα κάθε Πέμπτη…

Για τον Αρη, για το λειψό (από την εικόνα του, τα τελευταία χρόνια) κάδρο του ελληνικού μπάσκετ και για τη δική του πρόκληση να ξαναπαίξει τον ρόλο του ταγού.

Για τον «Μαυροκέφαλο», όπως τον φώναζαν στη Νίκαια, που του εύχομαι από καρδιάς να είναι και σιδεροκέφαλος!

Πηγή: Για το χατίρι της κάθε Πέμπτης!

Όταν τα γράφει αυτά ο Σκουντής, συγκινούμαι.

 

νεότερο παλιότερο καλύτερη βαθμολογία
Ειδοποίησε με
vayio

Μαζί σου Night, και εγώ το ίδιο νιώθω. Τι να κάνουμε, αυτή η ομάδα είναι στο αίμα μας, αυτοί οι παίκτες είναι τα παιδικα μας όνειρα και αυτό δεν αλλάζει και δε θα αλλάξει ποτέ! Γι’αυτό εξοργίζομαι με κάποιους, όταν ακούω ‘προδοτης ο ένας, τρυπημενος ο αλλος’ κ.ο.κ. Τι λέτε ρε? Για κουνήστε το κεφάλι σας! Κάποια πράγματα και καποια άτομα μένουν αναλλοίωτα στο χρόνο… Είναι απλά η ιστορία μας!

Toby B

Εγώ δεν πρόλαβα ούτε Γιαννάκη ούτε Γκάλη κτλ και πάλι μόνο από τα βίντεο συγκινουμε.

καπετάν Κανένας

Μωλό;-))

Toby B

Πρώτη ανάμνηση το κύπελλο στην Προύσα..

Kostaris
Kostaris

Συμφωνώ απόλυτα, vayio!!!!
Για μας τους 40αρηδες, ξεπερνάει τα στενά μπασκετικά όρια η επιστροφή Γιαννάκη!
Σημαίνει πολύ περισσότερα από την πρόσληψη ενός καταξιωμένου τεχνικού!!!!

καπετάν Κανένας

Ο Σκουντής γράφει ωραία και έχει πάντα κάτι αλμυρό να πει!(βρε τον Κίμωνα!)Πάντως το λαθάκι δεν το απέφυγε,ενώ «έπαιξε» με τη φανέλα Νο 6 το πίστωσε στο τέλος στον Δράκο!

vayio

Όποιος διαβάσει όλο το άρθρο, το οποίο είναι εκπληκτικό και μπράβο στον Σκουντη, ας κάνει τον κόπο να διαβάσει και τα σχόλια. Όλα εξαιρετικά, ιδιαίτερα από οπαδούς άλλων ομάδων. Αυτη η αναγνώριση είναι συγκινητική. Μπορεί ο μεγάλος Παο και ο μεγάλος ΟΣΦΠ να παίρνουν ευρωλιγκες, αλλά ο τεράστιος ΑΡΗΣ είναι η ζωντανή ιστορία του ελληνικού μπάσκετ. Και κάτι άλλο… σε κάποια σχόλια και ορθως, ζητείται η απόσυρση της φανέλας με το 5 στην οροφή του Πάλε.

καπετάν Κανένας

Kavatzaris,αν είσαι ο ίδιος που σχολίασες εκεί στη γκαζέτα…ωραία φωτό ρε συ,αλλά με το χέρι σου γιατί πιάνεις το σβέρκο σου σαν την Μονρόε;!;;
Ακολουθεί υβριστικό σχόλιο-απάντηση του Kavatzaris,μένει για δευτερόλεπτα,μέχρι που το κατεβάζει ο Night(του ξέφυγε)!

ChrisSiak
ChrisSiak

Έχει τον τρόπο του να γράφει αυτός ο Σκουντης όμως.

Ian 73
Ian 73

Η εικόνα που μου έχει μείνει από τον Γιαννάκη και το χαρακτηρίζε ως παικτη:Αγώνας μα την Ντεν Μπος στην Ολλανδία για το πρωταθλητριων.Γινεται λάθος πάσα από τους παίκτες μας και η μπάλα πάει να βγει έξω.Τρεχει ο Δρακος κάνει βουτιά,σώζει την μπάλα (που πάει στον Σουμποτιτς) και πέφτει πάνω στην διαφημιστική πινακίδα κάνοντας την χίλια κομμάτια!Σηκώνεται χωρίς καθυστέρηση ξαναμπαινειστο γήπεδο,παίρνει την μπάλα από τον Σουμποτιτς και σουταρει από τα 9 μέτρα ευστοχωντας!!!!
Αυτός ήταν ο Γιαννάκης.

Sam Vincent

Σήμερα ,το ζητούμενο είναι το πάθος ,η αυταπάρνηση ,η βουτιά ,η ένταση ,η άμυνα και το ξύλο. Ήταν εκπληκτικός αμυντικός και πολύ καλύτερος επιθετικά του Διαμαντίδη…Όταν ο δράκος κατέβαζε το χέρι του ,ή έπαιρνε την μπάλα ή δεν την ξανάπαιρνε ο αντίπαλος. Την εποχή που όλοι μας ρωτούσαμε «πόσους πόντους έβαλε»,ο δράκος την μια μέρα μέρα ήταν ρολίστας ,την άλλη έτρωγε ανθρώπους και την τρίτη γίνονταν πριμαντόνα και σκόραρε όπως ήθελε. Δείτε τι έκανε ο δράκος το 90 στο παγκόσμιο της Αργεντινής ,χωρίς τον Γκαγκστερ.

the god of war

Και εγώ συμφωνώ απόλυτα με vayio και kostaris….Θυμάμαι πολύ έντονα το ματς τον τελικό του κυπέλλου το 93 που είχαμε χάσει από ΠΑΟ τί παιχνίδι είχε κάνει ο Γιαννάκης…Ίσως ήταν και τελευταίο με τη φανέλα μας….Μιλάμε για αυταπάρνηση όχι αστεία …Μία ομάδα μόνος του ήταν,είχε φύγει ο Τάρπλει…Μόνο ένα μικρό ποσοστό από αυτήν την refuse to lose νοοτροπία να προσδώσει στους παίχτες τότε κάτι θα γίνει και θα ξυπνήσουν και τα τσιμέντα στο Παλέ….